Hal Robson


Hal Robson w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hal Robson (ur. 16 sierpnia 1911 w Yorku, zm. 2 lipca 1996 w San Bernardino) – amerykański kierowca wyścigowy kanadyjskiego pochodzenia, trzykrotny uczestnik Indianapolis 500.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1923 roku przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych, uzyskując później obywatelstwo tego kraju. Karierę sportową rozpoczął w 1930 roku, rywalizując wówczas przeważnie midgetami[1]. W 1940 roku zadebiutował w AAA National Championship. Ścigał się także sprint carami w wyścigach pod egidą AAA, wygrywając w 1946 roku zawody na torze Dayton Speedway[2]. W latach 19461948 trzykrotnie wystartował w Indianapolis 500, nie kończąc żadnej z prób[3]. W 1953 roku nie zakwalifikował się do wyścigu[4], a w 1955 roku zakończył karierę kierowcy wyścigowego[1].

Jego bratem był George Robson, zwycięzca Indianapolis 500 z 1946 roku[1].

Wyniki | edytuj kod

Indianapolis 500 | edytuj kod

Mistrzostwa Świata Formuły 1 | edytuj kod

W latach 19501960 wyścig Indianapolis 500 był eliminacją Mistrzostw Świata Formuły 1.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Hal Robson, Old Racing Cars [dostęp 2021-07-02] .
  2. Hal Robson, Champ Car Stats [dostęp 2021-07-02] .
  3. Hal Robson, Historic Racing [dostęp 2021-07-02] .
  4. Hal Robson, Stats F1 [dostęp 2021-07-02] .
Na podstawie artykułu: "Hal Robson" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy