Hannes Kolehmainen


Hannes Kolehmainen w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Juho Pietari „Hannes” Kolehmainen (ur. 9 grudnia 1889 w Kuopio, zm. 11 stycznia 1966 w Helsinkach[1]) – fiński lekkoatleta (biegacz długodystansowy), czterokrotny mistrz olimpijski.

Legenda światowych biegów długich. Podczas igrzysk olimpijskich w Sztokholmie (1912) zdobył trzy złote (bieg na 5000 m, bieg na 10 000 m i bieg przełajowy indywidualnie) i jeden srebrny medal (bieg przełajowy drużynowo), stając się głównym bohaterem zawodów. W biegu na 5000 m rywalizował do ostatnich metrów z Francuzem Jeanem Bouinem, który prowadził przez niemal cały dystans, by ulec Kolehmainenowi na finiszu. Fin ustanowił wówczas rekord świata wynikiem 14:36,6, poprawiając dotychczasowy o prawie 25 sekund[1].

Osiem lat później w Antwerpii (1920) wygrał olimpijski bieg maratoński. Startował także w Paryżu (1924) w maratonie, ale nie ukończył biegu[1].

Kolehmainen razem z Paavo Nurmim zapalał znicz olimpijski podczas ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w 1952 w Helsinkach.

Rekordy życiowe | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Hannes Kolehmainen, olympedia.org [dostęp 2020-07-03]  (ang.).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Hannes Kolehmainen" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy