Hebeloma sacchariolens


Włośnianka słodkowonna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Hebeloma sacchariolens) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Czasami rośnie kępami

Włośnianka słodkowonna (Hebeloma sacchariolens Quel.) – gatunek grzybów należący do rodziny Hymenogastraceae[1].

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonimy[2]

  • Hebeloma sacchariolens Quél 1880 var. sacchariolens
  • Hylophila sacchariolens (Quél.) Quél. 1886

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003 r[3].

Morfologia | edytuj kod

Kapelusz

O średnicy 2-5 cm, początkowo półkulisty, później płasko-wypukły, na koniec zwykle rozpostarty z niewielkim garbkiem. Brzeg długo pozostaje podwinięty Powierzchnia gładka i podczas wilgotnej pogody mazista, o barwie od szarokremowej do ochrowobrązowej, u starszych okazów często występują czarniawe pasy. Na środku kapelusz jest nieco ciemniejszy[4].

Blaszki

Szeroko rozstawione, o białawych ostrzach. U młodych okazów są kremowobrązowe, u starszych szarobrązowe[4].

Trzon

Wysokość 3-8 cm, grubość 0,3-0,8 cm. Cylindryczny, czasami nieco beczkowaty. Jest podobnej barwy jak kapelusz, na powierzchni ma słabo widoczne białe włókienka[4].

Miąższ

Białawy lub jasnokremowy. Wydziela intensywny zapach. Nie jest to typowy zapach grzybowy, lecz przypominający perfumy kwiatowe. W smaku gorzki[4].

Wysyp zarodników

Rdzawy. Zarodniki o kształcie migdałów i rozmiarach 12-17 x 7-9 um. Cheilocystydy cienkościenne, bezbarwne, cylindryczne[5].

Występowanie i siedlisko | edytuj kod

Występuje w Ameryce Północnej i Europie[5]. W Europie występuje w rozproszeniu[4].

Rośnie w lasach, zaroślach, parkach, przy drogach, szczególnie na miejscach wilgotnych[4].

Znaczenie | edytuj kod

Grzyb mikoryzowy[3], grzyb trujący[4].

Gatunki podobne | edytuj kod

Istnieje wiele gatunków włośnianek o podobnym ubarwieniu, włośniankę słodkowonną łatwo jednak odróżnić po charakterystycznym i silnym zapachu[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2016-11-08].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2015-12-16].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e f g h Andreas Gminder: Atlas grzybów. Jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.
  5. a b MushroomEXpert (ang.). [dostęp 2013-06-04].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Identyfikatory zewnętrzne (takson):
Na podstawie artykułu: "Hebeloma sacchariolens" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy