Heksamitoza


Heksamitoza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Heksamitoza – pasożytnicza choroba wywołana przez wiciowce z rodzaju Hexamita, występująca u ryb.

Spis treści

Etiologia | edytuj kod

Przypuszcza się, że za chorobę odpowiadają trzy gatunki pasożyta[1][2] - Hexamita salmonis, Hexamita truttae oraz Hexamita intestinalis. Gatunek Hexamita symphysodoni wywołuje bardzo niebezpieczną "dziurawicę"[2].

Pasożyty występują głównie w odpadach organicznych, żywiąc się nimi. Mogą zostać skonsumowane przez rybę przez co dochodzi do zarażenia, ale od stanu układu odpornościowego zależy czy wiciowce rozpoczną szybko reprodukcję i zaatakują organizm.

Wiciowce te początkowo przechodzą z układu pokarmowego do górnego jelita, gdzie przyczepiają się wiciami do jego ścianek[2]. W dalszym stadium następuje ekspansja do innych narządów. Charakterystyczne jest gromadzenie się wiciowców w głowie ryby, gdzie dochodzi do poważnych uszkodzeń tkanek powodujących ubytki skórne[1] i możliwość zakażenia wtórnego m.in. bakteryjnego i grzybiczego.

Warunki sprzyjające rozwojowi heksamitozy | edytuj kod

  • Osłabiony system odpornościowy ryb,
  • Nieprawidłowe warunki w akwarium względem hodowanych gatunków ryb,
  • Urazy mechaniczne,
  • Stres wywołany transportem, nadmiarem związków azotu, brakiem tlenu,
  • Nieprawidłowe karmienie,
  • Zaleganie szczątków organicznych w akwarium.

Objawy | edytuj kod

  • Apatia,
  • Rozdęte okolice brzuszne,
  • Głowa opadająca w dół,
  • Ubytki skórne w okolicy głowy,
  • Utrata kolorów, zbladnięcie, zmętnienie,
  • Pochyłe pływanie, efekt utraty równowagi,
  • Podłużne, kleiste (pokryte śluzem), galaretowate odchody ciągnące się z okolic odbytu, widoczne również na dnie.

Leczenie | edytuj kod

Najskuteczniejszym środkiem chemioterapeutycznym jest metronidazol[3][1][2] o szerokim spektrum leczniczym w weterynarii ryb tropikalnych, najczęściej używany jest do leczenia chorób pasożytniczych wywołanych przez wiciowce. 

Środek ten dostępny jest tylko na receptę, więc w sytuacji niemożności zdobycia go, można zastosować inne metody leczenia.

  • Terapia z wykorzystaniem preparatu Zoolek Protosol według zaleceń producenta, o szerokim spektrum działania wobec wiciowców,
  • Terapia trypaflawiną (akryflawina) w stężeniu zalecanym przez producenta leku,
  • Leczenie za pomocą wycofanego ze sprzedaży (w 2017 r. dostępny nadal w sklepach internetowych) Tetra Medica Hexa-ex według zaleceń producenta. Preparat wyróżnia się ukierunkowanym działaniem na wiciowce z rodziny Hexamita i Spironucleus,

Leczeniem pomocniczym jest proces dezynfekcji ran, ubytków skórnych (bezpośrednio na ranę) np. za pomocą preparatu Octenisept, Rivanolu lub nadganmanianu potasu w stężeniu 0,05%.

W trakcie leczenia należy zwiększyć napowietrzania wody.

Zakażenia wtórne | edytuj kod

Ze względu na uszkodzenia tkanek, powstanie ubytków skórnych i osłabienie układu odpornościowego, istnieje ryzyko wystąpienia infekcji wtórnej wywołanej głównie przez bakterie i grzyby.

W przypadku stwierdzenia zakażenia wtórnego należy podjąć odpowiednie leczenie.

Profilaktyka | edytuj kod

  • Przeprowadzenie kwarantanny nowych ryb przez okres 4-6 tygodni,
  • Badanie próbek kału pod mikroskopem na obecność pasożytów,
  • Staranna preparacja i dezynfekcja roślin oraz dekoracji wkładanych do akwarium,
  • Wywiad ze sprzedawcą na temat stanu kupowanych ryb,
  • Zakup zwierząt z jednego, sprawdzonego źródła,
  • Prawidłowe karmienie ryb, wyłącznie sprawdzonym pokarmem,
  • Regularne usuwanie resztek organicznych z akwarium,
  • Konserwacja sprzętu akwarystycznego (głównie filtra).

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Hexamitoza choroba i jej leczenie, www.domowe-akwarium.pl [dostęp 2017-10-03]  (pol.).
  2. a b c d Choroby ryb wywoływane przez wiciowce, www.akwarium.net.pl [dostęp 2017-10-03] .
  3. Metronidazol – zwalczanie wiciowców u paletek, „Paletki Dyskowce w Akwarium”, 26 marca 2013 [dostęp 2017-10-03]  (pol.).
Na podstawie artykułu: "Heksamitoza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy