Helene Richter


Helene Richter w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helene Sara Richter (ur. 4 sierpnia 1861 w Wiedniu, Austro-Węgry, zm. 8 listopada 1942 w Getcie Theresienstadt, Protektorat Czech i Moraw) – austriacka anglistka, pisarka, teatrolożka, literaturoznawczyni.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodziła się w Wiedniu jako córka Maximiliana Richtera, głównego lekarza Südbahngesellschaft, i Emilie Lackenbacher. Dorastała w mieszczańskiej rodzinie zasymilowanych Żydów. Jej młodsza siostra Elise była romanistką i pierwszą kobietą, która została profesorem w Austrii.

Pobierała nauki prywatne. Od 1891 mogła uczęszczać na niektóre wykłady Uniwersytetu Wiedeńskiego jako wolny słuchacz[1]. W 1886 rozpoczęła studia nad twórczością Mary Shelley. Napisała wiele prac biograficznych i monografii na jej temat, jak również o jej matce Mary Wollstonecraft, Williamie Blake’u i Lordzie Byronie, George’u Eliocie czy Szekspirze. Stworzyła trzytomową Historię angielskiego romantyzmu. Współpracowała z wiedeńskim Burgtheater. Zaowocowało to książkami takimi jak Unser Burgtheater, Schauspielercharakteristiken czy Josef Lewinsky, 50 Jahre Wiener Kunst und Kultur, w których opisywała historię najlepszych lat teatru[1]. Za swoje prace została w 1931 uhonorowana tytułami Doktora honoris causa Uniwersytet w Heidelbergu i Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg[1].

W 1942 Helene i jej siostra Elise zostały deportowane do getta Theresienstadt utworzonego przez Niemców w Protektoracie Czech i Moraw. Zmarła w obozie 8 listopada 1942[2] na zapalenie jelita cienkiego[3].

Biblioteka | edytuj kod

Po zwolnieniu z Uniwersytetu Wiedeńskiego siostry Richter zostały zmuszone przez brak środków do życia do sprzedaży swojej biblioteki. W 1942 biblioteka sióstr Richter obejmująca ok. 3000 tomów została przeniesiona na Uniwersytet w Kolonii. Po przekształceniu biblioteki w archiwum dzieła zostały odkryte i są od 2005 restaurowane i publikowane[4][5].

Upamiętnienie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Richter, Helene 1861-1943 (niem.). Ariadne – Austriacka Biblioteka Narodowa. [dostęp 2016-05-04].
  2. Helene Richter (cz.). holocaust.cz. [dostęp 2016-05-04].
  3. Richter Helene: Todesfallanzeige, Ghetto Theresienstadt (świadectwo zgonu) (niem.). Ghetto Theresienstadt, 1942-11-10. [dostęp 2016-05-04].
  4. Wiedergutmachung durch Erinnerung, Opfer und Nutznießer: Die Rekonstruktion der Richter-Bibliothek in der Universitäts- und Stadtbibliothek Köln (niem.). Mit Uns. (Mitarbeiterzeitschrift Uni-Köln), 2009-09. s. 22-25. [dostęp 2016-05-03].
  5. Die Virtuelle Bibliothek Elise und Helene Richter (niem.). Universitäts- und Stadtbibliothek Köln. [dostęp 2016-05-03].
  6. Stiftung Helene Richter (niem.). Deutscher Anglistenverband. [dostęp 2016-05-04].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Helene Richter" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy