Henryk Deminet


Henryk Deminet w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Deminet ps. „Miś” (ur. 10 października 1922 r., zm. 11 maja 1981 r.[1] w Warszawie) – podharcmistrz, sierżant podchorąży Armii Krajowej, żołnierz batalionu „Zośka”, inżynier mechanik.

W czasie okupacji niemieckiej działał w konspiracji. Należał do Hufca Wola warszawskich Grup Szturmowych. Brał udział w akcji zdobywania chloranu potasu, potrzebnego do produkcji materiałów wybuchowych oraz w akcji Sonderwagen (grupa ataku). Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agricola”, student Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie.

Jako dowódca 1. drużyny IV plutonu 1. kompanii „Maciek” batalionu „Zośka” brał udział w powstaniu warszawskim. Przeszedł cały szlak bojowy batalionu. Ranny na Czerniakowie.

Zimą 1948/1949 roku aresztowany przez UB, przebywał w więzieniu śledczym, później karnym.

Po wojnie zdobył tytuł inżyniera mechanika. Był współtwórcą m.in. pieca do wyżarzania w atmosferze ochronnej pracy ciągłej, urządzenia do zatapiania termometrów pod wysokim ciśnieniem oraz urządzenia do automatycznego lutowania[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Nekrologi warszawskie. Baza Nekrologów. [dostęp 2011-01-15].
  2. Biuletyn Urzędu Patentowego PRL. Internetowy Portal Usługowy Urzędu Patentowego RP. s. 13-14. [dostęp 2011-01-15].

Bibliografia | edytuj kod

Anna Borkiewicz-Celińska: Batalion „Zośka”. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1990. ISBN 83-06-01851-6.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Henryk Deminet" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy