Herb Nowosybirska


Herb Nowosybirska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Herb Nowosybirska przyjęty w 2004 r.

Herb Nowosybirska – jeden z symboli miejskich Nowosybirska, w obecnej postaci przyjęty oficjalnie przez radę miejską 23 czerwca 2004 r., a następnie jeszcze raz potwierdzony 22 kwietnia 2008 roku.

Spis treści

Opis | edytuj kod

Sowiecki herb Nowosybirska z 1970 r.

W przeciętym lewoskośnie zielonym i srebrnym polu - błękitna, lewa przewiązka, z prawej strony obwiedziona srebrem, a na tym wszystkim - cienki jak nić pasek, przerwany przewiązką i domknięty przyłączonym od góry złotym półpierścieniem. Tarcza zwieńczona koroną basztową z pięcioma widocznymi trójzębnymi blankami. Trzymacze - czarne sobole z ciemnoczerwonymi (czerwonymi) językami, srebrnymi nosami, podgarlami i pazurami; uszy soboli wewnątrz - również srebrne. Postument - falisto biegnąca, zielono-błękitno-srebrna wstęga ze srebrną nicią oddzielającą zieleń i błękit; pośrodku u podnóża - ciemnoczerwony łuk nad dwoma czarnymi, o ciemnoczerwonych grotach i lotkach, przewróconymi strzałami. Złoty półpierścień symbolizuje most na Obie, czarno-srebrna nitka Kolej Transsyberyjską[1]. Liczba blanków w koronie określa status miejscowości podkreślając, że Nowosybirsk jest centrum obwodu. Sobole, łuk i strzały wzięte są z historycznego herbu Syberii[1].

Historia | edytuj kod

Herb Nowosybirska w wersji z 1993 r.

Początkowo Nowonikołajewsk nie posiadał herbu. Prawa miejskie otrzymał w 1903 r., znajdując się w obrębie tomskiej guberni używał zmodyfikowanego herbu gubernialnego, a od 1915 r. herbu miasta Tomska. Po przejęciu władzy przez bolszewików używano symboli związanych z nową sowiecką władzą. Lecz przez prawie pięćdziesiąt lat nie ustalono żadnego oficjalnego herbu Nowosybirska[2]. 23 grudnia 1970 r. Rada Miejska ustanowiła pierwszy oficjalny herb miasta. W górnej części wielkimi złotymi literami umieszczona została nazwa miasta „Nowosybirsk”. Dominująca zieleń symbolizowała Syberię i jej bogactwa naturalne. Niebieski kolor nawiązywał do rzeki Ob. W środku czerwona pochodnia symbolizowała wielką transformację Syberii dokonaną przez lud sowiecki pod wodzą leninowskiej Komunistycznej Partii ZSRR[3]. Wokół pochodni znajdowało się połączone wyobrażenie kłosa i koła zębatego. Wszystko to otoczone było wizerunkiem elektronu. Taka kombinacja miała uzmysławiać, że Nowosybirsk jest miastem kultury, przemysłu i nauki oraz symbolizowała jedność chłopów, robotników oraz naukowców[3].

Rozpad Związku Radzieckiego i przemiany w Federacji Rosyjskiej stworzyły zapotrzebowanie na nowy herb miasta. Już 12 stycznia 1991 r. Rada Miasta zagłosowała za ustanowieniem nowego symbolu Nowosybirska[4]. Był to w zasadzie dzisiejszy herb, z nieznacznymi różnicami. Inaczej zostały przedstawione sobole oraz korona basztowa. W wersji tej znajdowała się też flaga Federacji Rosyjskiej w formie wstęgi oraz napis „Nowosybirsk”. Przyjęty projekt został skrytykowany przez ekspertów z Rejestru Heraldycznego Federacji Rosyjskiej[3]. Zastrzeżenia budziły zwłaszcza: flaga rosyjska z napisem „Nowosybirsk” oraz wygląd korony. Po kilku latach Rada Miejska Nowosybirska przychyliła się wreszcie do rekomendacji Komisji[1] i 23 czerwca 2004 r. przyjęła nową, obecną wersję herbu. 22 kwietnia 2008 r. rada ta jeszcze raz potwierdziła kształt nowosybirskiego herbu. Herb miasta został zarejestrowany pod numerem 1752 w Rejestrze Heraldycznym Federacji Rosyjskiej[5].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Geraldika.ru: Герб города Новосибирск (ros.). [dostęp 2012-05-05].
  2. Nsk.kp.ru: 7 лет назад герб Новосибирска изменился (ros.). [dostęp 2012-05-05].
  3. a b c Heraldicum.ru: Герб Новосибирска (ros.). [dostęp 2012-05-05].
  4. С.Н. Баландин: Новосибирск: история градостроительства 1945 - 1985 гг.: Глава IV. К СОЦИАЛЬНОМУ ПРОГРЕССУ И НОВОЙ АРХИТЕКТУРЕ (ros.). [dostęp 2012-05-05].
  5. Sibgerold.ru: Герб и флаг города Новосибирска (ros.). [dostęp 2012-05-05].
Na podstawie artykułu: "Herb Nowosybirska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy