Herman Heijermans


Herman Heijermans w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Herman Heijermans pseud. Ivan Jelakovitsch, Samuel Falkland, Koos Habbema (ur. 3 grudnia 1864 w Rotterdamie, zm. 22 listopada 1924 w Zandvoort) – holenderski pisarz i publicysta.

Życiorys | edytuj kod

Po poniesieniu porażki w biznesie został dziennikarzem w Amsterdamie. Z przekonania był socjalistą. W swoich utworach analizował problemy społeczne i etyczne, zakłamaną moralność, fanatyzm religijny i uprzedzenia narodowościowe, zwłaszcza wobec Żydów. W 1894 napisał dramat Ahasverus, w 1898 (pod pseudonimem) powieść Kamertjeszonde (Drobny grzech), w której ostro skrytykował dominujące postawy seksualne, a w 1905 sztukę Allerzielen (Wszystkie dusze) poruszającą temat odrzucenia "kobiety upadłej". Gdy pracował w Berlinie, po raz pierwszy zdał sobie sprawę z potencjalnej wartości teatru, i po powrocie do Holandii założył własne przedsiębiorstwo teatralne. W 1900 napisał naturalistyczną sztukę Nadzieja (wyst. pol. 1902), a w 1917 sztukę De wijze kater (Mądry kocur). Poza tym pisał powieści - m.in. Miasto diamentów (1904, wyd. pol. 1908), satyryczne skecze i artykuły (wyd. pt. Schetsen... (Szkice) t. 1–19 1896-1915), w których realistycznie przedstawiał życie amsterdamskich rębaczy diamentów i domagał się poprawy warunków życia i pracy robotników.

Twórczość dostępna w języku polskim | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Herman Heijermans" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy