Hiob (dramat)


Hiob (dramat) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hiob - dramat Karola Wojtyły z roku 1940, wzorowany na starotestamentowej Księdze Hioba. W utworze rozbudowana jest czasoprzestrzeń: przeplata się starożytność, czas ewangeliczny oraz okres II wojny światowej. Dramat próbuje przybliżyć zagadnienie cierpienia, wolnej woli człowieka oraz roli Boga w kontekście okrucieństwa wojny.

Rzecz dzieje się za dni dzisiejszych czasu hiobowego - Polski i świata [1].

"Dramat młodego Wojtyły jest próbą zgłębienia misterium cierpienia, uwieńczoną "romantycznym" widzeniem Hioba, który na dnie swojej nędzy i ogołocenia ogląda nagle Chrystusa, poznaje wyzwalający sens Jego krzyża, odkrywa sens ofiary"[2].

Autor dramatu wiernie odwzorował historię cierpiętnika ze Starego Testamentu, dodając kilka "własnych" elementów. W utworze pojawia się chór (choreuty), prolog, epilog - zaczerpnięte z tradycji dramatu antycznego. Zmienia się zakończenie, występuje postać Syna Człowieczego, o którym nie ma mowy w Starym Testamencie.

5 października 2019 r. w Muzeum Domu Rodzinnego Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach miała miejsce najnowsza teatralna premiera Hioba w reżyserii Andrzeja Marii Marczewskiego [3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Karol Wojtyła: Poezje i dramaty. Kraków: Znak. ISBN 83-7006-075-7.
  2. Karol Wojtyła: Poezje i dramaty. Kraków: Znak, 1987, s. 6. ISBN 83-7006-075-7.Sprawdź autora:1.
  3. Hiob XXI wieku. [dostęp 2020-04-27].
Na podstawie artykułu: "Hiob (dramat)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy