Histogen


Histogen w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Budowa merystemu wierzchołkowego korzenia: 1 – merystem, 2 – czapeczka, 3 – ryzoderma, 4 – dermatogen, 5 – peryblem, 6 – plerom

Histogen – warstwa komórek w merystemie wierzchołkowym korzenia. Zwykle wyróżniane są trzy warstwy: plerom, peryblem i dermatogen. Każda z warstw różnicuje się w określone tkanki stałe. U niektórych roślin wyróżniany jest czwarty histogen, nazywany kaliptrogenem. Jest on obecny na przykład u roślin z rodzajów Pistia lub Hydrocharis[1]. Teoria histogenów została sformułowana przez Johannesa von Hansteina w XIX wieku[2].

Dwuliścienne mają zwykle trzy komórki inicjalne, a każdy histogen powstaje z oddzielnej komórki. Najbardziej zewnętrzna komórka inicjalna odpowiedzialna jest za powstanie zarówno dermatogenu, jak i czapeczki. Podobnie jest u jednoliściennych, jednak tutaj dermatogen i peryblem powstają ze środkowej komórki inicjalnej. U skrzypów, niektórych gatunków z rodzaju widliczka i większości paproci występuje tylko jedna komórka inicjalna. U nagonasiennych z dwóch istniejących komórek inicjalnych powstaje plerom i peryblem z czapeczką. Dermatogen nie wykształca się, a ryzoderma powstaje z peryblemu[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Malinowski Edmund: Anatomia roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 93–100.
  2. Kate Barratt. The Origin of the Endodermis in the Stem of Hippuris. „Annals of Botany”. 30 (1), s. 91–99, styczeń 1916 (ang.). 
Na podstawie artykułu: "Histogen" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy