Honor dziecka


Honor dziecka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Honor dziecka – polski telewizyjny film fabularny z 1976 w reżyserii Feriduna Erola.

Plenery filmu kręcono na terenie zespołu pałacowo-parkowego w Rossosze, w Poświętnem (kościół św. Józefa) i Młyńczysku. Słowa do śpiewanego przez parę bohaterów Płomiennego walczyka (w wykonaniu Alicji Majewskiej i Marka Niedzielki) napisał Jonasz Kofta.

Fabuła | edytuj kod

Akcja filmu rozgrywa się pod koniec XIX w. w majątku ziemskim ordynata – generała Honorata Koszela, wielkiego miłośnika straży pożarnej. Romans między bratankiem ordynata – Janem a jego starszą kuzynką Xymeną, trwający od dłuższego czasu, przerywa zjawiająca się niespodziewanie w majątku generała jego nieślubna córka Krysia Boratyńska. Jan zakochuje się w niej, jednak ordynat nie wyraża zgody na małżeństwo, ponieważ Krystyna jest stryjeczną siostrą Jana. Ostatecznie przeszkoda zostaje pokonana, gdy okazuje się, że Jan nie jest synem brata generała. Honor dzieci rodu zostaje uratowany.

Obsada aktorska | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Honor dziecka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy