IEEE-488


IEEE-488 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wtyczki IEEE-488

IEEE-488 – nazwa interfejsu, łącza o krótkim zasięgu, wykorzystywanego w automatycznych systemach pomiarowych. IEEE-488 jest również znane jako GPIB (General Purpose Interface Bus), IEC 625 Bus i HP-IB (Hewlett-Packard Instrument Bus).

Historia | edytuj kod

Interfejs IEEE-488 został zaprojektowany w późnych latach sześćdziesiątych XX wieku przez Hewlett-Packard (HP). HP nazwał swój interfejs HP-IB, natomiast inne firmy używały nazwy GPIB.

W 1975 IEEE ustaliło standard tego łącza nazwany IEEE-488-1975 (obecnie IEEE-488.1).

W standardzie IEEE-488.1 nie zostały uwzględnione formaty komend i danych. Zostało to dodane w 1987 jako standard IEEE-488.2 zwany również jako Standard Commands for Programmable Instruments (SCPI). Standard IEEE-488.2 (SCPI) rozwijany jest niezależnie od IEEE-488.1 i obecnie jest jednym z podstawowych standardów komunikacji z urządzeniami pomiarowymi niezależnie od tego czy są one połączone fizycznie przez interfejs IEEE-488.1

Opis wyprowadzeń | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "IEEE-488" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy