Instytut Techniczny Lotnictwa


Instytut Techniczny Lotnictwa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Instytut Techniczny Lotnictwa – instytucja naukowo-doświadczalna Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Instytut Badań Technicznych prowadził prace badawcze nad konstrukcjami samolotów i własnościami materiałów lotniczych, balonowych i meteorologicznych. Propagował wydawnictwa, sporządzał komunikaty informacyjne dla formacji lotniczych, współpracował z instytucjami cywilnymi[1].

Spis treści

Formowanie i zmiany organizacyjne | edytuj kod

W październiku 1921 zorganizowana została Wojskowa Centrala Badań Lotniczych. W czerwcu 1923 przemianowano pluton doświadczalny na sekcję doświadczalno-transportową.

W myśl „Tymczasowej instrukcji organizacyjnej służby lotnictwa” z 10 maja 1926 roku, w tym czasie instytucja nosiła nazwę Instytut Badań Technicznych Lotnictwa.

W listopadzie 1935 roku nastąpiła reorganizacja lotnictwa, a na podstawie rozkazu MSWojsk. z dniem 1 sierpnia 1936 roku przemianowano Instytut Badań Technicznych Lotnictwa na Instytut Techniczny Lotnictwa. Organizacja wewnętrzna Instytutu pozostała bez zmian.

Struktura organizacyjna | edytuj kod

Struktura 11 października 1921[1]:

  • laboratorium aerodynamiczne
  • laboratorium oddziału wytrzymałości tworzyw lotniczych.

Struktura w 1926[1]:

  • kierownictwo
  • stacje doświadczalne
  • laboratoria
  • warsztaty doświadczalne.

Struktura w 1935[1]:

  • kierownictwo
  • sekretariat
  • oddział administracyjno-rachunkowy,
  • oddział techniczny
  • oddział samolotów,
  • oddział silników,
  • oddział wyposażenia
  • oddział płatowców
  • oddział technologiczny

Obsada personalna instytutu | edytuj kod

Pokojowa obsada personalna instytutu w marcu 1939 roku[2][a]:

  • kierownik instytutu – ppłk inż. Franciszek Rudnicki
  • kierownik oddziału samolotowego – mjr Konstanty Piotrowicz
  • kierownik oddziału technicznego – mjr inż. Cezary Julian Stępowski
  • kierownik oddziału silników – mjr Henryk Jan Gizaczyński
  • kierownik oddziału użytkowego – mjr int. Marian Józef Fruhauf
  • kierownik działu uzbrojenia – mjr inż. Robert Juliusz Hirszbandt
  • kierownik działu – kpt. Mieczysław Ojrzyński
  • kierownik działu – kpt. Alfred Gürtler
  • kierownik działu – kpt. inż. Stanisław Dudziński
  • kierownik działu – kpt. inż. Wilhelm Pankratz
  • kierownik działu – kpt. inż. Stefan Maksymilian Wagner
  • kierownik referatu bombardowań – kpt. uzbr. Józef Tadeusz Koss
  • kierownik referatu – kpt. Antoni Piotr Gartner
  • kierownik referatu – kpt. Jerzy Arciszewski
  • kierownik referatu – kpt. inż. Stanisław Marceli Brejnak
  • kierownik referatu – kpt. Tadeusz Józef Domaradzki
  • kierownik referatu – kpt. Piotr Izydor Ignut
  • kierownik referatu – kpt. inż. Mikołaj Kaczanowski
  • kierownik referatu – kpt. Wacław Stanisław Motz
  • kierownik referatu – por. Józef Filipowski
  • kierownik referatu – por. Józef Bolesław Kądziola
  • kierownik referatu – por. Tadeusz Leon Lenczewski
  • kierownik referatu – por. Henryk Karol Prus
  • referent – por. Bronisław Klatt
  • referent – por. Henryk Sarnicki

Uwagi | edytuj kod

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Akta CAW ↓.
  2. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 500.
  3. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Instytut Techniczny Lotnictwa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy