Ippolito Maria Beccaria


Ippolito Maria Beccaria w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ippolito Maria Beccaria (ur. 1550 w Mondovì, zm. 3 sierpnia 1600 w Neapolu) – włoski duchowny katolicki, dominikanin, generał zakonu w latach 1589–1600[1]. Hipolit Maria Beccaria był synem Henryka Beccarii oraz Katarzyny Donzelli[1]. Przyjął habit dominikański w Santa Maria delle Grazie[1]. Studiował na Uniwersytecie Bolońskim, na którym następnie uzyskał tytuł profesora teologii[1]. Był przełożonym klasztoru w Bazylice św. Sabiny[1]. Pełnił funkcję inkwizytora w Mediolanie w 1587–88[1], a w latach 1588–89 pełnił urząd komisarza generalnego Kongregacji Świętego Oficjum. 21 maja 1589 roku został wybrany generałem Zakonu Kaznodziejskiego[1]. W 1594 przybył do Lwowa[2]. Zmarł 3 sierpnia 1600 roku w Neapolu[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h BECCARIA, Ippolito Maria (wł.). treccani.it. [dostęp 2014-09-05].
  2. Sadok Barącz: Pamiątki jazłowieckie. Lwów : Drukarnia Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1862, s. 52.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ippolito Maria Beccaria" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy