Irlandia feudalna


Na mapach: 53°20′00″N 6°15′00″W/53,333333 -6,250000

Irlandia feudalna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Irlandia feudalna, oficjalnie Lordostwo Irlandii, (ang.: Lordship of Ireland; irl.: Tiarnas na hÉireann) – okres panowania feudalnego w Irlandii w latach 1171–1542 pod rządami króla Anglii tytułowanego jako Lord Irlandii (ang. Lord of Ireland).

Lordostwo zostało utworzone jako papieskie lenno po normańskiej inwazji na Irlandię w latach 1169–71[1]. Lordem (Lord of Ireland) był król Anglii, który od roku 1316 był lokalnie reprezentowany przez lorda namiestnika. Pierwszym lordem w 1177 został z nadania Henryka II jego syn Jan bez Ziemi, natomiast w 1316 pierwszym lordem namiestnikiem został Roger Mortimer.

Koniec okresu przypada na rok 1542, w którym na mocy ustawy zostało utworzone Królestwo Irlandii[2].

Historia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Historia Irlandii.

Przypisy | edytuj kod

  1. Hegarty, str. 60
  2. Crown of Ireland Act 1542 (ang.). legislation.gov.uk.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Irlandia feudalna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy