Jacek Sasin


Jacek Sasin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jacek Sasin odbierający z rąk przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Wojciecha Hermelińskiego zaświadczenie o wyborze na posła VIII kadencji Sejmu (2015)

Jacek Robert Sasin (ur. 6 listopada 1969 w Warszawie) – polski polityk i urzędnik samorządowy, w 2007 wojewoda mazowiecki, w latach 2009–2010 zastępca szefa Kancelarii Prezydenta RP, od 2018 przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów, w latach 2018–2019 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, od 2019 wiceprezes Rady Ministrów, poseł na Sejm VII i VIII kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Wojciecha, tokarza, i Ireny, pracownicy biurowej[2][3]. Został absolwentem XX Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Chrobrego w Warszawie. W 1988 rozpoczął studia na kierunku historia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego[2]; tytuł zawodowy magistra uzyskał w 1998 na podstawie pracy magisterskiej Piłsudczyków obraz i wizja ustroju politycznego Polski w latach 1923–1935, której promotorem był Andrzej Garlicki[4]. Od 1995 do 1998 był zatrudniony w Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”, następnie do 2004 w Urzędzie do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych jako dyrektor departamentu. Później pracował w Urzędzie m.st. Warszawy, pełniąc kolejno funkcje kierownika urzędu stanu cywilnego i zastępcy burmistrza dzielnicy Śródmieście.

10 stycznia 2006 objął urząd I wicewojewody mazowieckiego, 1 lutego 2007 został pełniącym obowiązki wojewody, a 15 lutego tego samego roku powołano go na stanowisko wojewody w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. W marcu 2007 wydał zarządzenie zastępcze wygaszające mandat prezydent m.st. Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz w związku z nieterminowym w jego ocenie złożeniem przez nią oświadczenia majątkowego jej męża[5].

W przedterminowych wyborach w 2007 bez powodzenia kandydował do parlamentu z ramienia Prawa i Sprawiedliwości. 29 listopada 2007 odwołano go ze stanowiska wojewody, od 12 grudnia 2007 był doradcą prezydenta Lecha Kaczyńskiego. 26 listopada 2009 został zastępcą szefa Kancelarii Prezydenta. 6 lipca 2010 na własny wniosek został odwołany z tego stanowiska[6]. W wyborach samorządowych w 2010 został radnym sejmiku województwa mazowieckiego z ramienia PiS[7]. Powołano go również na burmistrza dzielnicy Pragi-Północ[8], ostatecznie nie objął tej funkcji.

W 2011 został kandydatem Prawa i Sprawiedliwości w wyborach parlamentarnych w okręgu podwarszawskim i uzyskał mandat poselski, otrzymując 29 134 głosy[9]. W 2014 był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości w wyborach samorządowych 2014 na urząd prezydenta Warszawy[10], przegrywając w drugiej turze głosowania z Hanną Gronkiewicz-Waltz.

W 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (dostał 43 250 głosów)[11].

9 stycznia 2018 został powołany na stanowiska sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz przewodniczącego Stałego Komitetu Rady Ministrów[12]. 4 czerwca 2019 powołany na urząd wiceprezesa Rady Ministrów w rządzie Mateusza Morawieckiego[13], krótko pełnił również stanowisko sekretarza Rady Ministrów.

Życie prywatne | edytuj kod

Jest żonaty, ma syna Radosława[14]. Wystąpił w filmie dokumentalnym pt. Mgła (2011) o katastrofie smoleńskiej. Mieszka w Ząbkach[15].

Przypisy | edytuj kod

  1. Do 15 lutego 2007 jako p.o.
  2. a b Miły bezwzględny funkcjonariusz. wyborcza.pl, 18 listopada 2014. [dostęp 2018-09-02].
  3. Dane osoby z wykazu osób publicznych. bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2016-03-01].
  4. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja 2010, s. 687.
  5. Sprawa oświadczeń majątkowych samorządowców była badana przez Trybunał Konstytucyjny, który 13 marca 2007 uchylił niektóre przepisy dotyczące tej materii, uznając je za niezgodne z Konstytucją RP.
  6. Bronisław Komorowski przyjął rezygnację ministrów. prezydent.pl, 6 lipca 2010. [dostęp 2015-06-02].
  7. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-06-02].
  8. Kolejna dzielnica dla PiS. Były wojewoda burmistrzem. gazeta.pl, 20 grudnia 2010. [dostęp 2015-06-02].
  9. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-02].
  10. PiS zatwierdziło już 60 kandydatów na prezydentów miast. pis.org.pl, 25 lipca 2014. [dostęp 2015-06-02].
  11. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  12. Jacek Sasin szefem Komitetu Stałego Rady Ministrów. interia.pl, 9 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-09].
  13. Rekonstrukcja rządu premiera Morawieckiego. Prezydent powołał nowych ministrów. tvp.info, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-04].
  14. O mnie. jsasin.pl. [dostęp 2017-09-27].
  15. Będę słuchał ludzi jak cesarz Franciszek Józef. gazeta.pl, 27 października 2014. [dostęp 2015-06-02].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jacek Sasin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy