Jacek Taylor


Jacek Taylor w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jacek Edward Taylor (ur. 25 września 1939 w Poznaniu) – polski prawnik i polityk, poseł na Sejm I i II kadencji.

Życiorys | edytuj kod

Syn poznańskiego adwokata Leona Taylora i Zofii z domu Rubach. Ukończył w 1962 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Po zaliczeniu aplikacji adwokackiej rozpoczął prywatną praktykę zawodową. W latach 1968–1991 praktykował w Gdańsku jako adwokat. Od 1978 współpracował z opozycją demokratyczną, najpierw WZZ, następnie NSZZ „Solidarność”. Należał do Stowarzyszenia Opieki nad Więźniami „Patronat”. Po 13 grudnia 1981 kilka miesięcy ukrywał się, następnie wrócił do wykonywania zawodu adwokata, udzielając się jako obrońca w procesach politycznych.

Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw reformy prawa i sądów. W latach 1991–1997 był posłem na Sejm I i II kadencji z listy Unii Demokratycznej. W rządzie Jerzego Buzka z rekomendacji Unii Wolności objął stanowisko kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, które pełnił do 2001. Następnie pracował jako prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku (2001–2004). W 2004 przeszedł w stan spoczynku.

W lutym 2008 został przedstawicielem ministra skarbu państwa w radzie Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. W kwietniu 2009 zasiadł w radzie nadzorczej Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego w Warszawie – Jacek Taylor był bliskim przyjacielem Jana Nowaka-Jeziorańskiego.

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. M.P. z 2011 r. nr 109, poz. 1103

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jacek Taylor" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy