Jacek Wijaczka


Jacek Wijaczka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jacek Wijaczka (ur. 1960) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki.

Życiorys | edytuj kod

W 1984 roku ukończył studia z zakresu historii w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach. Doktoryzował się w 1990 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu na podstawie pracy zatytułowanej Asverus von Brandt (VII 1509–1559). Dyplomata w służbie ks. Albrechta pruskiego. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1998 roku na tej uczelni w oparciu o rozprawę Stosunki dyplomatyczne Polski z Rzeszą Niemiecką w czasach panowania cesarza Karola V (1519–1556)[1]. Postanowieniem Prezydenta RP z 21 października 2003 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[2].

Jest wykładowcą Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, w latach 2011–2014 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historii i Archiwistyki. Wcześniej pracował na Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, będąc od 1999 do 2001 dyrektorem Instytutu Historii. Ponadto w latach 2009–2012 był sekretarzem generalnym Polskiego Towarzystwa Historycznego. Od 2008 roku jest również redaktorem naczelnym czasopisma „Czasy Nowożytne”. Jego zainteresowania badawcze obejmują: dzieje Prus Książęcych i Królewskich, polowania na czarownice i procesy o czary w Europie wczesnonowożytnej oraz historię Żydów w okresie staropolskim[3].

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Działalność dyplomatyczna Asverusa von Brandta w latach 1538–1547, Kielce 1991
  • Prusy Książęce a Polska, Litwa i Inflanty w połowie XVI wieku. Działalność dyplomatyczna Asverusa von Brandta w latach 1544–1558, Kielce 1992
  • Procesy o mordy rytualne w Polsce w XVI–XVIII wieku, Kielce 1995 (wraz z Zenonem Guldonem)
  • Asverus von Brandt 1509–1559. Życie i działalność dyplomatyczna w służbie księcia Albrechta pruskiego, Kielce 1996
  • Stosunki dyplomatyczne Polski z Rzeszą Niemiecką (1519–1556), Kielce 1998
  • Świętokrzyski słownik biograficzny. T. 1, Kielce 2002 (redaktor)
  • Handel zagraniczny Krakowa w połowie XVII wieku, Kraków 2002
  • Dzieje regionu świętokrzyskiego od X do końca XVIII wieku, Kielce 2004 (redaktor)
  • Procesy o czary w Prusach Książęcych (Brandenburskich) w XVI–XVIII wieku, Toruń 2007
  • Magia i czary. Polowanie na czarownice i czarowników w Prusach Książęcych w czasach wczesnonowożytnych, Toruń 2008
  • Albrecht von Brandenburg – Ansbach (1490-1568). Ostatni mistrz zakonu krzyżackiego i pierwszy książę „w Prusiech”, Olsztyn 2010
  • Historia powszechna. Wiek XVI–XVIII, Warszawa 2012 (wraz z Krzysztofem Mikulskim)
  • Kościół wobec czarów w Rzeczypospolitej w XVI-XVIII wieku (na tle europejskim), Warszawa 2016

Przypisy | edytuj kod

  1. Jacek Wijaczka w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. M.P. z 2003 r. nr 52, poz. 813.
  3. Prof. dr hab. Jacek Wijaczka. historia.umk.pl. [dostęp 2012-12-12].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jacek Wijaczka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy