Jack Casady


Jack Casady w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jack Casady (ur. 13 kwietnia 1944 w Waszyngtonie) – amerykański muzyk rockowy, basista związany z gatunkami acid rock, psychodeliczny rock i blues rock. Przez wiele lat grał w zespole Jefferson Airplane. Wraz z kolegą z tej formacji, Jormą Kaukonenem, założył także blues rockowy zespół Hot Tuna. W 1968 roku brał gościnnie udział w nagrywaniu albumu Electric Ladyland Jimiego Hendriksa[1]. Wystąpił też z Hendriksem 10 października 1968 r. w Winterland w San Francisco, gdzie grał na basie podczas pierwszego występu w utworach Killing Floor i Hey Joe[2], a także w Oakland 27 kwietnia 1969 r., gdy zagrał na basie w utworze Voodoo Child (Slight Return)[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. DerekD. Taylor DerekD., Electric Ladyland, wyd. CD, książeczka, MCA Records, 1997  (ang.).
  2. Noel Redding, Carol Appleby: Czy jesteś doświadczony? Prawdziwa historia The Jimi Hendrix Experience. Kagra, 2000, s. 115. ISBN 83-87598-91-7. (pol.)
  3. JohnJ. McDermott JohnJ., Live at the Oakland Coliseum, wyd. 2CD, książeczka, Dagger Records, Experience Hendrix, 1998  (ang.).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jack Casady" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy