Jair (Stary Testament)


Jair (Stary Testament) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jair (także Jares Galadeńczyk; hebr. יאיר) – postać biblijna, jeden z sędziów starożytnego Izraela. Pochodził z plemienia Manassesa, władzę w Izraelu przejął po Toli, cieszył się dużym szczęściem i dobrobytem[1]. Miał trzydziestu synów, którzy byli doskonałymi jeźdźcami. Powierzono im urządy poszczególnych grodów Galadeny[2]. Sprawował władzę 22 lata, po czym zmarł w późnej starości. Pogrzebano go z czcią w galadeńskim mieście Kamon[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Sdz 10,1-3 w przekładach Biblii.
  2. Sdz 10,4 w przekładach Biblii.
  3. Józef Flawiusz DDIk5_254
Na podstawie artykułu: "Jair (Stary Testament)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy