Jak w zwierciadle


Jak w zwierciadle w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jak w zwierciadle (szw. Såsom i en spegel) – szwedzki film fabularny z 1961 roku, laureat Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego w roku 1962. Pierwsza część „trylogii pionowej” Ingmara Bergmana[1]. Film ponownie został wprowadzony do polskich kin 26 stycznia 2007 roku ze względu na przypomnienie dzieł Bergmana.

Spis treści

Obsada | edytuj kod

Opis fabuły | edytuj kod

Film jest pierwszą częścią „trylogii pionowej" Ingmara Bergmana zajmującą się problemem relacji pomiędzy człowiekiem a Bogiem. Tytuł filmu zaczerpnięty jest z Hymnu o Miłości autorstwa św. Pawła. Akcja, osadzona na wyspie, ukazuje wzajemne relacje pomiędzy chorą na schizofrenię Karin a członkami jej najbliższej rodziny. Klaustrofobiczna scenografia wyspy jest miejscem rodzinnego dramatu; zaniku uczuć, będącego zarówno skutkiem, jak i przyczyną braku porozumienia pomiędzy członkami rodziny. W Jak w zwierciadle można zaobserwować również próby określenia wiary przez bohaterów borykających się z tradycyjną koncepcją Boga. Film zrealizowany w ascetycznej formie, w skąpej scenografii, zapoczątkuje rozrachunek Bergmana z protestanckim wychowaniem, kontynuowany w dalszych częściach trylogii, tj. Gościach Wieczerzy Pańskiej i Milczeniu.

Przypisy | edytuj kod

  1. Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 200. ISBN 978-83-60292-30-3.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jak w zwierciadle" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy