Jake LaMotta


Jake LaMotta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jake LaMotta, właśc. Giacobe LaMotta (ur. 10 lipca 1922 w Nowym Jorku, zm. 19 września 2017 w Aventurze[1]) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata wagi średniej (1949–1951).

LaMotta, z pochodzenia Włoch, urodził się w nowojorskim Bronksie. Wyróżniał się niezwykłą wytrzymałością i z tego powodu był nazywany „Bykiem z Bronxu” (Bronx Bull). Stoczył 106 walk, wygrał 83 z nich (30 przed czasem), zremisował w 4, a przegrał 19.

Zdobył mistrzowski tytuł, wygrywając z Marcelem Cerdanem. Obronił go w pojedynkach z Tiberio Mitrim oraz Laurentem Dauthuillem. Ten ostatni został uznany przez magazyn „The Ring” za walkę 1950 roku. LaMotta przegrywał na punkty u wszystkich sędziów, gdy znokautował Dauthuille’a w ostatniej rundzie. Utracił pas mistrzowski na rzecz Sugar Raya Robinsona, który zrezygnował z tytułu mistrzowskiego w wadze półśredniej.

Na podstawie jego życiorysu w 1980 roku Martin Scorsese wyreżyserował film Wściekły Byk z Robertem De Niro w roli LaMotty.

W 1990 roku LaMotta został wprowadzony do International Boxing Hall of Fame.

Zmarł 19 września 2017 na zapalenie płuc w domu opieki w Aventurze w pobliżu Miami[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b RichardR. Goldstein RichardR., Jake LaMotta, ‘Raging Bull’ in and Out of the Ring, Dies at 95, nytimes.com, 21 września 2017 [dostęp 2017-09-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-21]  (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jake LaMotta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy