Jakobiccy pretendenci do tronu Anglii i Szkocji


Jakobiccy pretendenci do tronu Anglii i Szkocji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jakobiccy pretendenci do tronu Anglii i Szkocji – pretendenci do tronów Anglii, Szkocji i na podstawie angielskich roszczeń z XIV w. – Francji, którzy swoje prawa wywodzą z faktu obalenia w wyniku chwalebnej rewolucji króla Jakuba II Stuarta oraz pozbawienie praw do tronu jego potomków. Jakobici współcześnie za prawowitego króla Anglii, Szkocji, Irlandii i Francji uważają Franciszka II z bawarskiej rodziny Wittelsbachów. Franciszek II jest potomkiem Jakuba I po kądzieli. Ostatnim Stuartem w linii męskiej był Henryk IX i I, który zmarł 13 lipca 1807 roku. Następcą Franciszka II jest jego brat – książę Maksymilian Emanuel, po którym prawa do tronu mają przejść na jego córkę – Zofię, księżną Liechtensteinu, a następnie jej dzieci.

Spis treści

Stuartowie | edytuj kod

Dynastia sabaudzka | edytuj kod

Habsburg-Este | edytuj kod

Wittelsbachowie | edytuj kod

Drzewo genealogiczne | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Stanisław Grzybowski, Pretendenci i górale: Z dziejów unii szkocko-angielskiej, wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa, 1971 r.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jakobiccy pretendenci do tronu Anglii i Szkocji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy