Jan Drohojowski (dyplomata)


Jan Drohojowski (dyplomata) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Jana Drohojowskiego na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Jan Marceli Drohojowski h. Korczak (ur. 17 stycznia 1901 w Tarnowie, zm. 2 stycznia 1979 w Warszawie) – polski dyplomata, m.in. w Meksyku (1945–1951) i Egipcie (1951–1952), dyrektor Powszechnej Kasy Oszczędności (1952–1953). Autor wielu książek poświęconych Ameryce oraz wspomnień z czasów służby dyplomatycznej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Kazimierza Marcelego Tadeusza h. Korczak (1857–1903) i Marii Heleny Hubal-Dobrzańskiej h. Leliwa (ur. 1868)[1]. Związany z polską dyplomacją od czasów studenckich, w latach 1922–1923 pełnił funkcję attaché poselstwa RP w Hadze, następnie był sekretarzem poselstwa RP w Rzymie. Odszedł ze służby dyplomatycznej w 1926 i wyjechał do USA, gdzie pracował fizycznie i jako dziennikarz. W czasie II wojny światowej powrócił do służby dyplomatycznej, pełnił funkcję radcy ambasady RP w Waszyngtonie (1939–1942), chargé d’ affaires poselstwa w Hawanie (1942), przedstawiciela władz polskich przy rządzie Czang Kaj-szeka w Chinach (1942) oraz konsula generalnego w Jerozolimie (1943). Od kwietnia 1943 do 1944 był wiceministrem informacji dokumentacji w rządach Władysława Sikorskiego i Stanisława Mikołajczyka. W 1945 powrócił do Polski i wstąpił do służby dyplomatycznej Polski Ludowej, był posłem w Meksyku (1945–1951) i Kairze (1951–1952). W kwietniu 1952 odwołany do Polski. W tym samym roku został dyrektorem Powszechnej Kasy Oszczędności, został zwolniony z tej funkcji w kwietniu 1953, następnie aresztowano go za próbę nielegalnego przekroczenia granicy. Z więzienia został zwolniony w marcu 1955, po czym poświęcił się pracy pisarskiej.

Dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną Katharyn Silva Cornell (ur. 1900) miał córkę Katarzynę Marię (ur. 1933). Z drugą, dyplomatką Natalią Aszkenazy, syna Francisco (ur. 1947). Po odwołaniu z Egiptu Natalia z synem wyjechała do Paryża, a stamtąd do Meksyku, gdzie uzyskała azyl polityczny. Mimo podejmowanych prób, Janowi Drohojowskiemu nie udało się wyjechać z Polski i dołączyć do żony. W 1961 para się rozwiodła[2].

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 35 B-5-14)[3].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Książki | edytuj kod

  • Jana Drohojowskiego wspomnienia dyplomatyczne (1959)
  • Abraham Lincoln (1962)
  • Meksyk bogów, krzyża i dolarów (1962)
  • Indianin prezydentem Meksyku (1964)
  • Religie i wierzenia w życiu Ameryki Łacińskiej (1964)
  • Róg obfitości (1967)
  • Ameryka Łacińska z bliska (1968)
  • Polacy w Ameryce (1976)

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Marceli Drohojowski z Drohojowa h. Korczak, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2020-05-12] .
  2. FranciscoF. Drohojowski FranciscoF., Natalia Askenazy (1915–1988), [w:] Louis-Albert MensdorffL.A.M. Pouilly, Stulecie Liceum Francuskiego w Warszawie, Tom 1: 1919–1939, RafałR. Bukowicz, BenoitB. Baloge (tłum.), Warszawa: Liceum Francuskie w Warszawie, 2019, s. 72–73 [dostęp 2021-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-28]  (pol. • fr.).
  3. Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [dostęp 2019-11-14]  (pol.).
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1951 r. o nadaniu odznaczeń państwowych (M.P. z 1952 r. nr 9, poz. 77) „za zasługi w pracy zawodowej”.
  5. Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 19 lipca 1946 r. o odznaczeniach pracowników Ministerstwa Spraw Zagranicznych na placówkach zagranicznych (M.P. z 1947 r. nr 16, poz. 35) „za zasługi na polu ogólno-państwowej pracy”.
  6. Odra. Wrocławskie Wyd. Prasowe RSW „Prasa”, 1972, s. 10.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Drohojowski (dyplomata)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy