Jan Janczura


Jan Janczura w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Janczura (ur. 10 marca 1924 w Lisich Jamach w woj. podkarpackim, zm. 1984) – polski rolnik i polityk. Od 1947 członek Polskiej Partii Robotniczej, a od Kongresu Zjednoczeniowego – członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Działacz społeczno-gospodarczy.

Posiadał wykształcenie średnie. Ukończył w Warszawie Centralną Szkołę Partyjną PZPR. Był inspektorem rolnym w Powiatowym Zarządzie „Samopomocy Chłopskiej”, kierownikiem Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Komitetu Powiatowego PZPR w Lubaczowie, a także przewodniczącym zarządu okręgu Związku Zawodowego Pracowników Rolnych. W latach 1960–1964 przewodniczący prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Lisich Jamach. Poseł na Sejm PRL V i VI kadencji (1969–1976). Członek dwóch komisji sejmowych: przemysłu lekkiego i rzemiosła oraz rolnictwa.

Miał pięcioro dzieci: Eugeniusza, Jana, Janinę, Mariana i Marię. Posiadał gospodarstwo, które prowadził wraz z żoną Katarzyną. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Janczura" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy