Jan Olkowski


Jan Olkowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Olkowski (ur. 3 lutego 1910 w Koziej Górze, zm. 30 maja 1988[1]) – uczestnik II wojny światowej, podpułkownik aparatu bezpieczeństwa.

Życiorys | edytuj kod

Od 1941 żołnierz Armii Czerwonej, w 1943 dostał się do niemieckiej niewoli, w 1944 był członkiem partyzantki sowieckiej i Armii Ludowej na Lubelszczyźnie, następnie organizował Milicję Obywatelską w Parczewie i Radzyniu. 1945–1946 był III sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PPR w Lublinie. Skierowany do pracy w aparacie bezpieczeństwa. Od marca do maja 1946 pełnił funkcję szefa WUBP w Warszawie. 27 maja 1946 mianowany zastępcą szefa WUBP w Krakowie, gdzie od 25 sierpnia 1946 był szefem[2]. 23 października 1948 przeniesiony na stanowisko szefa WUBP w Szczecinie (do 4 lutego 1950). 15 października 1966 oddelegowany do pracy w Sztabie Generalnym WP, 12 czerwca 1967 delegowany przez Zarząd II Sztabu Generalnego WP jako starszy pomocnik szefa Wydziału Operacyjnego w Polskiej Delegacji Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie.

Pochowany na cmentarzu komunalnym na Majdanku w Lublinie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b GROBONET - Wyszukiwarka osób pochowanych
  2. Lasota 2006 ↓, s. 339.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Olkowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy