Jan Pohorski


Jan Pohorski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Augustyn Pohorski (ur. 27 sierpnia 1905 w Sanoku, zm. 11 marca 1988) – polski sędzia i działacz polityczny, poseł na Sejm PRL III kadencji (1961–1965).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się jako Jan Augustyn Pudełko, według różnych źródeł 27 maja[1], lipca[2][3][4] lub sierpnia 1905 w Sanoku[3]. Był synem Wojciecha Pudełki (1873–1944, do 1914 kancelista Namiestnictwa c. k. powiatu sanockiego[5], po wybuchu I wojny światowej od 7 listopada 1914 przebywał w Czechowej w Czechach wraz z dziewięcioma bliskimi osobami[6], w II Rzeczypospolitej urzędnik-sekretarz[7] starostwa powiatu sanockiego[8][4][9][10][11] i Zofii z domu Steliga (1873–1962)[12][13][1]. Jego rodzeństwem byli: Józef (1907–1998, harcerz, nauczyciel, polityk[4]), Elżbieta Zofia (1911–2001, nauczycielka[4][14]), Karol (1913–1996[4][15], żołnierz[16]). Na przełomie lat 20./30. rodzina Pudełków zmieniła nazwisko na Pohorscy[4].

W 1923 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Józef Galanka, Jerzy Gölis, Tadeusz Hroboni)[3][17]. Ukończył prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza. Po odbyciu praktyk sądowych i złożeniu egzaminu podjął pracę w sądownictwie. Będąc aplikantem sądowym uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z około 1930/1931 został uznany przynależnym do gminy Sanok[4]. Pracował jako sędzia Sądu Grodzkiego w Bursztynie (1932, 1933)[18][19]. Następnie był kierownikiem Sądu Grodzkiego w Bukowsku (1934, 1935, 1936, 1937)[20][21][22][23], skąd z dniem 20 lipca 1937 został przeniesiony do Sanoka[24], gdzie do 1939 pełnił stanowisko kierownika Sądu Grodzkiego[25][26]. W latach 30. był członkiem sanockiego koła Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów RP w Sanoku[27]. W 1937 został kierownikiem Sądu Grodzkiego w Sanoku. W 1938 był przewodniczącym sekcji imprezowej Komitetu Organizacyjnego ogólnokoleżeńskiego Zjazdu Jubileuszowego Państwowego Gimnazjum w Sanoku[28].

Został członkiem zarządu powołanego w 1934 komitetu obwodowego w Sanoku Towarzystwa Popierania Budowy Publicznych Szkół Powszechnych[29].

W 1944 organizował sąd po pięcioletniej przerwie w jego działalności. Został aresztowany przez NKWD[30]. Po zakończeniu I wojny światowej 25 września 1944 z ramienia Koła Demokratycznego został wybrany na delegata do Tymczasowej Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku[31]. Podczas pierwszego posiedzenia PRN w Sanoku 2 października 1944 był członkiem tejże[32]. W 1946 wyjechał na Ziemie Odzyskane. Z dniem 28 lutego 1946 został mianowany sędzią Sądu Grodzkiego w Koszalinie[33]. Później pracował w Sądzie Okręgowym w Koszalinie, którego od 1949 był prezesem. W 1957 został wiceprezesem lokalnego Sądu Wojewódzkiego.

Od 1947 działał w Stronnictwie Demokratycznym[34]. Był organizatorem Wojewódzkiego Komitetu SD w Koszalinie, którego był przez wiele lat wiceprzewodniczącym[34]. Był pierwszym przewodniczącym Miejskiego Komitetu SD w Koszalinie[34]. Był członkiem Centralnego Sądu Partyjnego SD, przewodniczącym Wojewódzkiego Sądu Partyjnego SD w Koszalinie, później honorowo pełniąc tę funkcję[35][34]. Z ramienia SD zasiadał w Miejskiej i Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Koszalinie. W wyborach w 1961 został posłem na Sejm III kadencji z okręgu Koszalin. Był członkiem Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi oraz Wymiaru Sprawiedliwości.

7 września 1929 w Sanoku poślubił Jadwigę Marię Stanisławę Gilewicz (ur. 1903, córka Stanisława Gilewicza)[1]. Pod koniec lat 50. zamieszkiwał przy ulicy Hołdu Pruskiego w Koszalinie[36]. Zmarł 11 marca 1988[34]. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Koszalinie[34].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Księga małżeństw (1924–1936). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 323.
  2. Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalog główny, rok 1921/22 (zespół 7, sygn. 82). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 559.
  3. a b c XXXVI. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Królowej Zofji w Sanoku za rok szkolny 1922/1923. Sanok: 1923, s. 9.
  4. a b c d e f g Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 389 (poz. 181), 390 (poz. 193), 391 (poz. 195, 200).
  5. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 50.
  6. Księga pamiątkowa i adresowa wygnańców wojennych z Galicyi i Bukowiny 1914–1915 oraz Album pamiątkowe. Cz. 3. Prowincya i Bukowina. Wiedeń: 1915, s. 142.
  7. Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalog główny, rok 1921/22 (zespół 7, sygn. 82). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 288.
  8. Informator Powszechny Rzeczypospolitej Polskiej z Kalendarzem P. P. na Rok 1925. Warszawa: 1925, s. 360.
  9. Księga zmarłych i pochowanych w Sanoku na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej i Matejki od 1895 do 1952 r.. Sanok. s. poz. 3418.
  10. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. Tom K, s. 212, poz. 69.
  11. Wojciech Pohorski. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-19].
  12. Księga Zmarłych 1959–1975 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 36 (poz. 68).
  13. Zofia Pohorska. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-19].
  14. Elżbieta Pohorska. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-19].
  15. Karol Pohorski. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-19].
  16. Andrzej Brygidyn. Wierność do końca – dewizą żołnierzy Września (I). „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 11 (245), s. 3, 1–10 września 1982. 
  17. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2018-09-25].
  18. Kalendarz Sądowy na Rok 1932. Warszawa: 1932, s. 80.
  19. Kalendarz Sądowy na Rok 1933. Warszawa: 1933, s. 83.
  20. Kalendarz Informator Sądowy na Rok 1934. Warszawa: 1934, s. 114.
  21. Kalendarz Sądowy na Rok 1935. Warszawa: 1935, s. 86.
  22. Kalendarz Sądowy na Rok 1936. Warszawa: 1936, s. 88.
  23. Kalendarz Informator Sądowy na Rok 1937. Warszawa: 1937, s. 92.
  24. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”. Nr 8, s. 104, 16 sierpnia 1937. 
  25. Kalendarz Informator Sądowy na Rok 1938. Warszawa: 1938, s. 121.
  26. Kalendarz Sądowy na Rok 1939. Warszawa: 1939, s. 124.
  27. Sprawozdanie Zarządu Głównego Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej za rok 1935/1936. Warszawa: 1936, s. 31.
  28. Sprawozdanie Jubileuszowe z działalności Państwowego Gimnazjum w Sanoku w latach 1888–1938 wydane z okazji Wielkiego Zjazdu wychowawców i wychowanków Zakładu w 50 rocznicę pierwszego egzaminu dojrzałości, Sanok: 1938.
  29. Starostwo powiatowe w Sanoku. Stowarzyszenia i związki 1930–1939 (zespół 23, sygn. 17, nr mikr. 160760). Archiwum Państwowe w Przemyślu, s. 311.
  30. Pierwsze miesiące wolności, tygodnik.esanok.pl z 25 lipca 2003 [dostęp: 16 maja 2018]
  31. Janina Zborowska (oprac.): Z dziejów kształtowania się władzy ludowej i życia społeczno-politycznego na Podkarpaciu w latach 1944–1947. Wybór źródeł. Rzeszów – Krosno: 1984, s. 30. ISBN 83-03-00732-7.
  32. Janina Zborowska (oprac.): Z dziejów kształtowania się władzy ludowej i życia społeczno-politycznego na Podkarpaciu w latach 1944–1947. Wybór źródeł. Rzeszów – Krosno: 1984, s. 32. ISBN 83-03-00732-7.
  33. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”. 2, s. 43, 12 kwietnia 1946. 
  34. a b c d e f g h i Jan Pohorski. Nekrolog. „Głos Pomorza”. Nr 63, s. 6, 16 marca 1988. 
  35. Ludzie i sprawy SD, „Kurier Polski”, nr 143 z 25 lipca 1985, s. 2
  36. Zofia Bandurka: Wykaz imienny zaproszonych i obecnych na Zjeździe – przygotowała mgr Zofia Bandurkówna. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 140.
  37. M.P. z 1955 r. nr 115, poz. 1480.
  38. M.P. z 1955 r. nr 50, poz. 493.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jan Pohorski, w: Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944–1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Pohorski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy