Jan Tarnowski (zm. 1432/1433)


Jan Tarnowski (zm. 1432/1433) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Tarnowski, także Jan z Tarnowa (ur. 1367, Tarnów, zm. w 1432/1433) – polski szlachcic herbu Leliwa, wojewoda krakowski w latach 1410-1432 roku, dziekan kapituły krakowskiej w latach 1398-1406[1].

Życiorys | edytuj kod

Syn Jana z Tarnowa i Katarzyny.

Był dziedzicem Tarnowa i Wielowsi. Walczył w bitwie pod Grunwaldem w 1410. Podpisał pokój toruński 1411 roku[2]. Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 roku[3].

Był obecny przy wystawieniu przez Władysława II Jagiełłę przywileju czerwińskiego w 1422 roku[4]. Był obecny przy wystawieniu przez Władysława II Jagiełłę przywileju jedlneńskiego w 1430 roku[5].

Żonaty z Elżbietą ze Šternberka, miał z nią 6 dzieci, w tym pięciu synów:

  • Jan Amor Maior Tarnowski (zwany także Starszym) – zginął w bitwie pod Warną (1444)
  • Jan Gratus Tarnowski – zginął w bitwie pod Warną (1444)
  • Jan Felix Tarnowski – wojewoda lubelski
  • Jan Amor Iunior Tarnowski - m.in. wojewoda krakowski i sandomierski
  • Jan Rafał Nieustąp – kanonik krakowski, łęczycki i przemyski, zm. po 1480

Przypisy | edytuj kod

  1. Urzędnicy małopolscy XII-XV wieku. Spisy”. Oprac. Janusz Kurtyka, Tomasz Nowakowski [i in.] 1990, s. 368.
  2. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 42.
  3. Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.
  4. Jus polonicum, codicibus veteribus manuscriptis et editionibus quibusque collatis / edidit Joannes Vincentius Bandtkie, Warszawa 1831, s. 223.
  5. Franciszek Piekosiński, Wiece, sejmiki, sejmy i przywileje ziemskie w Polsce wieków średnich, Kraków 1900, s. 43.
Na podstawie artykułu: "Jan Tarnowski (zm. 1432/1433)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy