Janek Gwizdala


Janek Gwizdala w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janek Gwizdala (ur. 19 listopada 1978 w Londynie[1]) – brytyjski muzyk jazzowy, grający na gitarze basowej, producent muzyczny. Od 1998 roku mieszka w Stanach Zjednoczonych. Jest autorem kilku książek poświęconych zagadnieniom gry na gitarze basowej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Początek edukacji muzycznej | edytuj kod

Janek Gwizdala urodził się w Londynie, w rodzinie polskiego pochodzenia (ze strony ojca) [2]. Wyrastał w atmosferze muzycznej, słuchając wykonawców ulubionych przez jego matkę: Joni Mitchell, Boba Dylana, Suzanne Vegi, Tracy Chapman, Leonarda Cohena oraz licznych utworów muzyki poważnej. Sam słuchał wykonawców typu Michaela Jacksona i Madonny[3].

Mając 12 lat zaczął grać na gitarze klasycznej, a później na perkusji[2]. Mając 16 lat pod wpływem gry Laurence’a Cottle’a zainteresował się gitarą basową[4]. W wieku 18 lat rozpoczął naukę w Królewskiej Akademii Muzycznej[2]. Wkrótce jednak, po spotkaniu z Florą Purim w klubie Ronniego Scotta w Londynie zrezygnował z nauki dając się przekonać do wyjazdu do Stanów Zjednoczonych i do studiów w Berklee College of Music[4].

Przyjazd do Stanów Zjednoczonych | edytuj kod

Studia rozpoczął w 1998 roku[2]. W 2000 roku przyjechał do Nowego Jorku. Zaczął grac z Hiramem Bullockiem, którego poznał dzięki Kenwardowi Dennardowi z Berklee College of Music. Pierwsze lata w Nowym Jorku upłynęły mu na wypracowaniu własnego stylu. Grając na gitarze basowej 5-strunowej ze struną dodatkową C i z obniżoną akcją strun zaczął być kojarzony z pewnym stylem i podejściem, które stały się wiodące we współczesnym jazzie, a które tworzy grupa muzyków nowojorskich grających na gitarach basowych, wyprodukowanych przez firmę Fodera[4], w tym tacy jak: Anthony Jackson, Victor Lemonte Wooten, Richard Bona, Tom Kennedy, Oteil Burbridge, Matt Garrison, James Genus, Christian McBride, Michel Labex Labaki, Tony Grey, Reggie Young[5].

Na przełomie 2004/2005 roku wydał własnym nakładem swój debiutancki album, Mystery To me: Live in New York, nagrany i zmiksowany w listopadzie 2004 roku z udziałem: Tima Millera (gitara), Jojo Mayera (perkusja), Grégoire’a Mareta (harmonijka ustna), Gretchen Parlato (śpiew), Elliota Masona (instrumenty klawiszowe, trąbka basowa, puzon), Johna Ellisa (klarnet basowy, saksofon sopranowy) i Marka Turnera (saksofon tenorowy)[6][7].

W 2010 roku otworzył internetową szkołę gry na gitarze basowej, videobasslessons.tv[4]. 26 października tego samego roku wydał swój kolejny album, The Space in Between, nagrany z udziałem Jojo Mayera (perkusja), Mike’a Sterna (gitara), Tima Millera (gitara), Jamesa Valentine’a (gitara), Airta Moreiry (instrumenty perkusyjne, śpiew), Douga Wamble’a (gitara, spiew), Auduna Waage (trąbka) i Boba Reynoldsa (saksofon tenorowy)[8].

Współpraca | edytuj kod

Jako muzyk współpracował z takimi artystami jak: Airto Moreira, Delta Goodrem, Flora Purim, Gary Husband, Jem, Paul Shafer, John Mayer, Jojo Mayer, Mike Stern, Pat Metheny, Marcus Miller, Hiram Bullock, Peter Erskine, Randy Brecker, V. V. Brown i Wayne Krantz, natomiast jako producent muzyczny – z Ronnym Jordanem i Mikiem Phillipsem[9].

Życie prywatne | edytuj kod

3 września 2011 roku ożenił się z Bethany Geaber[10].

Dyskografia | edytuj kod

Albumy solowe | edytuj kod

  • 2004 – Mystery To Me: Live in New York
  • 2007 – Live at the 55Bar
  • 2010 – The Space In Between
  • 2012 – It Only Happens Once
  • 2013 – Theatre by the Sea
  • 2014 – Motion Picture
  • 2016 – American Elm
  • 2019 – The Union

Albumy koncertowe | edytuj kod

  • 2011 – Live at the Jamboree June 17th 2011 1st set
  • 2011 – Live at the Jamboree June 17th 2011 1st set
  • 2011 – Live at the Jamboree June 18th 2011 1st set
  • 2011 – Live at the Jamboree June 18th 2011 1st set
  • 2011 – Live In NYC Dec 2011[11]

Muzyk sesyjny | edytuj kod

Sprzęt | edytuj kod

Gitary basowe | edytuj kod

  • Fodera Imperial (skala 33", struny EADGC)
  • Fender American Standard Precision Bass
  • Fender Japan Medium Scale Aerodyne Jazz Bass (skala 32")
  • 72 Fender Musicmaster Bass (skala 30")
  • Mayones Jabba custom (5-strunowa)[4]

Struny | edytuj kod

  • zestaw Dunlop Super Bright Steel[4]

Urządzenia towarzyszące | edytuj kod

  • wzmacniacze: Amps Aguilar Tone Hammer 500 z 2 kolumnami Aguilar SL 112, Recording Noble Bass Preamp + DI
  • efekty gitarowe: Nova Repeater TC Electronic RPT-1, Boss OC-2 Octave (japoński)
  • efekt do basu: DOD FX32 Meat Box
  • looper gitarowy: Ditto Looper
  • tuner gitarowy: PolyTune Mini[4]

Książki | edytuj kod

  • Songs nad Solos
  • The Practice Routine Vol 1
  • 2012 – You're a Musician. Now What?
  • 2014 – All the good stuff – How I Practice

Przypisy | edytuj kod

  1. Rate Your Music: Janek Gwizdala (ang.). rateyourmusic.com. [dostęp 2017-04-03].
  2. a b c d Phil DiPietro w: Globalbass: Janek Gwizdala: Gee-Wiz Gwizzy’s Bizzy ! (ang.). www.globalbass.com. [dostęp 2017-04-03].
  3. Jon Liebman: Janek Gwizdala Exclusive interview with FBPO’s Jon Liebman (ang.). forbassplayersonly.com. [dostęp 2017-04-03].
  4. a b c d e f g h i Jonathan Herrera w: Bassplayer.com: Janek Gwizdala: Bigger, Better, Faster, Stronger (ang.). www.bassplayer.com. [dostęp 2017-04-03].
  5. Fodera: Featured Artists (ang.). www.fodera.com. [dostęp 2017-04-03].
  6. Phil DiPietro w: All About Jazz: Janek Gwizdala: Mystery to Me-Live in New York (ang.). www.allaboutjazz.com. [dostęp 2017-04-03].
  7. AllMusic: Mystery to Me (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2017-04-03].
  8. Bandcamp: The Space in Between (ang.). janekgwizdala.bandcamp.com. [dostęp 2017-04-03].
  9. TC Electronic: Janek Gwizdala (ang.). www.tcelectronic.com. [dostęp 2017-04-03].
  10. The Knot: Bethany Geaber & Janek Gwizdala (ang.). registry.theknot.com. [dostęp 2017-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-04)].
  11. Bandcamp: Janek Gwizdala (ang.). janekgwizdala.bandcamp.com. [dostęp 2017-04-03].
  12. Discogs: Ronny Jordan – At Last (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2017-04-03].
  13. Discogs: Freeland – Now & Them (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2017-04-03].
  14. Discogs: Mike Phillips – Uncommon Denominator (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2017-04-03].
  15. Discogs: Nick Vayenas – Synesthesia (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2017-04-03].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Janek Gwizdala" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy