Janko Rusew


Janko Rusew w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janko Rusew (Błr: Янко Русев, ur. 1 grudnia 1958) – były bułgarski sztangista, mistrz olimpijski z igrzysk w Moskwie.

W 1993 został wpisany do Międzynarodowej Galerii Sław podnoszenia ciężarów[1].

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 1 grudnia 1958 w obwodzie Szumen, w miejscowości Iwański. W wieku 15 lat próbował wstąpić do szkoły sportowej Олимпийски Hадежди w Sofii, ale został odrzucony, ponieważ był „beznadziejnym” sztangistą.

Treningi | edytuj kod

Rusew pierwotnie trenował piłkę nożną i zapasy. Następnie zainteresował się podnoszeniem ciężarów. W wieku 19 lat Iwan Abadżhiew wypatrzył go w szkole, a niedługo potem zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w Stuttgarcie w kategorii do 60 kilogramów. Jednocześnie został mistrzem Europy. W latach 1978-1982 pięć razy z rzędu zdobywał tytuły mistrza świata i mistrza Europy (w latach 1978-1980 w kategorii do 67,5 kilogramów), a w latach (1981-1982 do 75 kilogramów). W 1980 na igrzyskach olimpijskich w Moskwie zdobył złoty medal w kategorii do 67,5 kilogramów. Ostatni srebrny medal zdobył na połączonych mistrzostwach świata i Europy w 1983 roku w Moskwie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Weightlifting Hall of Fame. International Weightlifting Federation. [dostęp 2019-05-03].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Janko Rusew" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy