Jaskier tarczowaty


Jaskier tarczowaty w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jaskier tarczowaty (Ranunculus peltatus Schrank) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Występuje naturalnie w Afryce Północnej, Europie i Azji Zachodniej[5][6].

Spis treści

Rozmieszczenie geograficzne | edytuj kod

Rośnie naturalnie w Maroku, Algierii, Tunezji, Libii, Egipcie, Portugalii, Hiszpanii, (wliczając Baleary), Francji (łącznie z Korsyką), Belgii, Holandii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Rosji (w Karelii oraz w obwodach leningradzkim i murmańskim), Estonii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Niemczech, Czechach, na Słowacji, Węgrzech, w Austrii, Włoszech, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii, Czarnogórze, Macedonii Północnej, Albanii, Grecji (łącznie z Kretą), Bułgarii, Rumunii, Turcji, na Cyprze, w Syrii, Libanie oraz Izraelu[5].

Podwodne liście (na pierwszym planie) Kwiat

We Francji występuje w północnej części kraju, w Masywie Centralnym oraz w Górnej Korsyce[7]. We Włoszech został zaobserwowany w regionach Friuli-Wenecja Julijska, Wenecja Euganejska, Emilia-Romania, Toskania, Marche, Umbria, Lacjum, Apulia, Kalabria oraz na Sycylii i Sardynii[8]. Na Cyprze na status gatunku autochtonicznego i występuje na większej części wyspy[9]. W Izraelu rośnie powszechnie w Dolinie Hula, natomiast jest rzadko spotykany na Wzgórzach Golan, w Górnej Galilei i na Równinie Szaron, a w Dolinie Kinaret, Dolinie Zabulona, na Równinie Filistyńskiej, w Samarii oraz na Wyżynie Judzkiej[10].

Morfologia | edytuj kod

Pokrój
Roślina jednoroczna lub bylina wodna[6] o pędach osiągających długość 1,5 m[11].
Liście
Są pływające. W zarysie mają okrągły kształt, złożone są z 3–7 wąskich klapek. Liście, które są zanurzone są sztywne i krótsze niż międzywęźla[6].
Kwiaty
Mają biały kolor z żółtym zabarwieniem u nasady. Dorastają do 15–20 mm średnicy. Płatki są szerokie. Dno kwiatowe jest owłosione. Miodniki mają gruszkowaty kształt[6][11].
Owoce
Niełupki, które tworzą owoc zbiorowy – wieloniełupkę osadzoną na szypułce o długości 5–15 cm. Szypułki te są dłuższe w porównaniu do ogonków liściowych[6].
Gatunki podobne
Roślina jest podobna do gatunku R. aquatilis, którego szypułki są krótsze niż 5 cm[11]. Stawy są naturalnym siedliskiem dla tego gatunku

Rośnie na płytkich obszarach wodnych, z wodą stojącą lub o słabym nurcie, bogatą w minerały. Kwitnie od maja do lipca[6]. Występuje na wysokości do 1200 m n.p.m.[11]

Zmienność | edytuj kod

W obrębie tego gatunku oprócz podgatunku nominatywnego wyróżniono dwa podgatunki[3]:

Zagrożenia i ochrona | edytuj kod

Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii DD (stopień zagrożenia nie może być ustalony)[12].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-03-26]  (ang.).
  2. Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-05-30]  (ang.).
  3. a b c Ranunculus peltatus Schrank (ang.). The Plant List. [dostęp 21 lipca 2015].
  4. Ranunculus peltatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online]  (ang.).
  5. a b Taxon: Ranunculus peltatus Schrank (ang.). Germplasm Resources Information Network – (GRIN). [dostęp 21 lipca 2015].
  6. a b c d e f Ranunculus peltatus (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 21 lipca 2015].
  7. Ranunculus peltatus Schrank, 1789 (fr.). Inventaire National du Patrimoine Naturel. [dostęp 21 lipca 2015].
  8. Ranunculus peltatus Schrank (wł.). Altervista. [dostęp 21 lipca 2015].
  9. Ranunculus peltatus subsp. peltatus (ang.). Flora of Cyprus – a dynamic checklist. [dostęp 21 lipca 2015].
  10. Ranunculus peltatus Schrank (ang.). Flora of Israel Online. [dostęp 21 lipca 2015].
  11. a b c d e Ranunculus peltatus subsp. peltatus (fr.). crdp.ac-besancon.fr. [dostęp 21 lipca 2015].
  12. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
Na podstawie artykułu: "Jaskier tarczowaty" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy