Jerzy Ejmont


Jerzy Ejmont w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Jerzego Ejmonta na Powązkach

Jerzy Ejmont ps. „Boćwina” (ur. 5 lipca 1909 w Lewkowie w powiecie Wilejka, zm. 3 maja 1987 w Warszawie) – lekarz wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego, szef Departamentu Służby Zdrowia MON i szef Służby Zdrowia WP od 1965.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Od 1918 uczył się w gimnazjum Macierzy Szkolnej w Mińsku, a od 1920 w Krasnymstawie, Oszmianie i Wilejce. W latach 1927-1933 był podchorążym Szkoły Podchorążych Sanitarnych i równolegle studentem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. 5 sierpnia 1933 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1933 i 1. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a Minister Spraw Wojskowych przydzielił do Centrum Wyszkolenia Sanitarnego, w celu odbycia stażu szpitalnego[1]. W 1935 został awansowany na porucznika, a w 1938 kapitana. W listopadzie 1938 został naczelnym lekarzem 2 pułku piechoty Legionów w Sandomierzu.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 był naczelnym lekarzem 94 pułku piechoty[potrzebny przypis]. Od 1941 uczestniczył w konspiracji ZWZ, lekarz placówki ZWZ w Koprzywnicy koło Sandomierza. Od lutego 1942 lekarz powiatu sandomierskiego grupy AK „Orlicza” pod pseudonimem „Boćwina”. Latem 1944 brał udział w walkach na przyczółku sandomierskim.

Od 1945 lekarz 40 pułku piechoty. Szef służby zdrowia 11 Dywizji Piechoty. Prowadził wykłady w Akademii Medycznej w Krakowie. Od września 1951 starszy asystent Oddziału Chirurgicznego Szpitala Okręgowego nr 5 w Krakowie. Od lutego 1957 pułkownik. W marcu 1958 został szefem Oddziału w Departamencie Służby Zdrowia WP. 22 września 1961 mianowany generałem brygady. Od lipca 1964 zastępca szefa Departamentu Służby Zdrowia, od marca 1965 szef tego departamentu i szef Służby Zdrowia WP. Członek Prezydium i Zarządu Głównego PCK. Przewodniczący Krajowej Rady Honorowych Dawców Krwi. We wrześniu 1974 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i w lutym 1975 przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł 3 maja 1987. Pochowany 12 maja 1987 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B4-7-13)[2]. W trakcie uroczystości w imieniu WP Zmarłego pożegnał szef Służby Zdrowia MON gen. bryg. dr Andrzej Kaliwoszka, a w imieniu środowiska medycznego wiceprezes ZG PCK Jerzy Czubak.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 15 sierpnia 1933 roku, s. 163, 171.
  2. Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [dostęp 2019-11-14]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jerzy Ejmont" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy