Jetze Doorman


Jetze Doorman w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jetze Doorman (ur. 2 lipca 1881 w Balk, zm. 28 lutego 1931 w Bredzie) – holenderski szermierz, pięcioboista nowoczesny i panczenista; medalista igrzysk olimpijskich.

Jetze Doorman był jednym z najlepszych szermierzy w historii Holandii. W 1907 roku wygrał mistrzostwo Europy w szabli. To obligowało Holandię do zorganizowania kolejnego turnieju i poskutkowało utworzeniem Holenderskiej Federacji Szermierczej. Na igrzyskach olimpijskich zdobył cztery brązowe medale, wszystkie w konkurencjach drużynowych. Doorman zdobył również pierwsze mistrzostwo kraju w indywidualnym turnieju szablistów. Startował także na Olimpiadzie Letniej w 1906 roku.

Doorman był pierwszym w historii startów Holandii na igrzyskach, pięcioboistą nowoczesnym. Jednakże ukończył jedynie pierwszą konkurencję i nie został sklasyfikowany.

Doorman był także panczenistą. W 1912 roku wziął udział w Wyścigu Jedenastu Miast, 200-kilometrowym wyścigu zamarzniętymi kanałami Fryzji. W czasie wyścigu uratował dwóch innych zawodników, pod którymi załamał się lód. Sam wycofał się z wyścigu, z powodu hipotermii.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jetze Doorman" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy