Joachim II Hektor


Joachim II Hektor w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Joachim II Hektor (ur. 13 stycznia 1505 w Cölln, zm. 3 stycznia 1571 w Köpenick) – elektor brandenburski w latach 1535-1571 z dynastii Hohenzollernów.

Był synem elektora brandenburskiego Joachima I Nestora i Elżbiety Oldenburg, córki króla Danii, Norwegii i Szwecji Jana II Oldenburga.

Był dwukrotnie żonaty. 6 listopada 1524 roku poślubił Magdalenę, córkę księcia saskiego Jerzego Brodatego. Owdowiał 25 stycznia 1534 roku. W 1535 poślubił Jadwigę Jagiellonkę, córkę króla Polski i wielkiego księcia Litwy Zygmunta I Starego i Barbary Zapolya.

Ojciec elektora brandenburskiego Jana Jerzego Hohenzollerna.

Rządził w Starej Marchii, popierał reformację.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Joachim II Hektor" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy