Julio de la Cruz


Julio César La Cruz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Julio de la Cruz) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Julio César La Cruz (ur. 11 sierpnia 1989 r. w Camagüey) – kubański bokser występujący wadze półciężkiej, złoty medalista igrzysk olimpijskich, czterokrotny mistrz świata, dwukrotny złoty medalista igrzysk panamerykańskich i igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów[1].

Kariera | edytuj kod

Boks zaczął trenować w 1995 roku.

W 2010 roku zdobył srebrny medal mistrzostw panamerykańskich w Quito, przegrywając nieznacznie w finale z Ekwadorczykiem Ítalo Pereą. W październiku następnego roku został mistrzem świata w Baku w wadze półciężkiej. W decydującej walce okazał się lepszy od Kazacha Ädylbeka Nijazymbetowa. Po dwóch tygodniach zdobył ponownie złoto, ale tym razem na igrzyskach panamerykańskich w Guadalajarze.

Wziął udział na igrzyskach olimpijskich w Londynie w wadze półciężkiej. W pierwszym pojedynku pokonał Ihaba Almatbouliego z Jordanii[2], lecz w ćwierćfinale uległ Brazylijczykowi Yamaguchiemu Falcão Florentino.

W 2013 roku obronił tytuł mistrza świata w wadze półciężkiej podczas mistrzostw świata w Ałmaty. Pokonał kolejno Serge Michel reprezentującego Niemcy, Ołeksandra Ganzulię z Ukrainy, Abdelhafida Benchablę z Algierii oraz w półfinale Irlandczyka Josepha Warda i w finale Ädylbeka Nijazymbetowa z Kazachstanu. Rok później zdobył złoty medal igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów w Veracruz, wygrywając z Kolumbijczykiem Juanem Carrillo.

W lipcu 2015 roku podczas igrzyska panamerykańskich w Toronto wygrał w finale z Albertem Ramírezem i zdobył złoty medal[3]. Miesiąc później otrzymał srebrny medal mistrzostw panamerykańskich rozegranych w Vargas. Tym razem w decydującej walce lepszy okazał się Albert Ramírez. Na październikowych mistrzostwach świata w Dosze po raz trzeci z rzędu sięgnął po złoto po zwycięstwie nad Josephem Wardem z Irlandii[4].

W 2016 roku reprezentował Kubę na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w wadze półciężkiej. W pierwszej walce wygrał z Turkiem Mehmetem Nadirem Ünalem, a w ćwierćfinale był lepszy od Brazylijczyka Michela Borgesa. Półfinał padł łupem po zwycięstwie nad Francuzem Mathieuem Bauderliquem. W finale zaś jednogłośnie pokonał Kazacha Ädylbeka Nijazymbetowa i zdobył złoty medal[5].

Następnego roku w czerwcu zdobył złoto na mistrzostwach panamerykańskich w Tegucigalpie, wygrywając w finale z Carlosem Miną z Ekwadoru. Na początku września tego samego roku podczas mistrzostw świata w Hamburg obronił po raz trzeci z rzędu tytuł mistrza świata w wadze półciężkiej, pokonując w ostatnim pojedynku Josepha Warda z Irlandii. Z czterema złotymi medalami mistrzostw świata zajmuje drugie miejsce w klasyfikacji medalowej w historii tych zawodów ex aequo z Juanem Hernándezem Sierrą[6].

W 2018 roku zdobył swój drugi złoty medal igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów w Barranquilli. W finale wygrał z Meksykaninem Rogelio Romero.

Przypisy | edytuj kod

  1. AIBA World Boxing Championships Hamburg 2017 – Boxers’ profile (ang.). s. 119–123. [dostęp 2019-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-18)].
  2. Londres 2012: seis boxeadores cubanos por el bronce (hiszp.). Cuba Hora, 2012-08-04. [dostęp 2019-05-04].
  3. Más allá de un propósito incumplido (hiszp.). Granma, 2015-07-26. [dostęp 2019-05-04].
  4. Lázaro Álvarez y Julio César La Cruz: triple campeones mundiales (hiszp.). Cuba Debate, 2015-10-15. [dostęp 2019-05-04].
  5. Julio César hizo la cruz (hiszp.). Granma, 2016-08-18. [dostęp 2019-05-04].
  6. Una manito de oro en Hamburgo (hiszp.). La Vanguardia, 2017-09-02. [dostęp 2019-05-04].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Julio de la Cruz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy