Juliusz Bardach


Juliusz Bardach w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Juliusz Bardach (ur. 3 listopada 1914 w Odessie, zm. 26 stycznia 2010[1] w Warszawie) – polski historyk ustroju i prawa, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, członek PAN (1983 członek korespondent, 1989 członek rzeczywisty). Autor prac z zakresu ustroju i prawa dawnej Litwy, parlamentaryzmu polskiego, historii porównawczej prawa.

Grób Juliusza Bardacha

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Odessie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, jako syn lekarza stomatologa Marka Bardacha i jego żony Otylii.

Absolwent gimnazjum Mikołaja Kopernika we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie (prof. Stefan Ehrenkreutz i prof. Henryk Łowmiański), 1938–1939 redaktor wileńskiej mutacji „Robotnika” i działacz PPS, od 1943 w Wojsku Polskim w ZSRR jako oficer pionu polityczno-wychowawczego w randze pułkownika, 1945–1947 attaché wojskowy Ambasady RP w Moskwie. W 1948 uzyskał doktorat na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, a jego promotorem był ówczesny dziekan wydziału prof. Adam Vetulani[2] (w 1998 odnowiony).

Był członkiem Marksistowskiego Zrzeszenia Historyków[3], członek PZPR w latach 1948–1990[4]

Pracownik naukowy Zakładu Historii Państwa i Prawa Polskiego, członek: Rady Instytutu Historii Prawa oraz Rady Wydziału Prawa i Administracji UW, Komitetu Nauk Historycznych PAN, Komitetu Nauk Prawnych PAN, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Rady Wydawnictwa „Przegląd Wschodni”.

Pod jego kierunkiem stopień doktora uzyskali m.in. Michał Pietrzak i Andrzej Zakrzewski[5].

W 1995 Uniwersytet Łódzki[6], 19 listopada 1996 Uniwersytet Warszawski[7], a w 1997 Uniwersytet Wileński przyznały mu tytuły doktora honoris causa.

Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 2 sierpnia 2002 „w uznaniu wybitnych zasług w działalności naukowej i dydaktycznej, za osiągnięcia w pracy zawodowej” odznaczony został Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[8]. Był odznaczony też Krzyżem Oficerskim Orderu „Za Zasługi dla Litwy” (2006)[9]. Przed 1989 rokiem został odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim (19 lipca 1946)[10] Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy, Srebrnym i Złotym (1946[11]) Krzyżem Zasługi[12].

Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 29C-tuje-8)[13].

Był bratem Janusza Bardacha (1919–2002), chirurga plastycznego, autora książki „Człowiek człowiekowi wilkiem” opisującej osobiste doświadczenie 5-letniego pobytu w sowieckim gułagu w czasie II wojny światowej.

Wybrane publikacje | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Tomasz Siewierski, Juliusz Bardach (1914-2010): O lituanistycznej pasji uczonego [w:] Multum, non multa. Młodzi badacze w poszukiwaniu prawdy, red. U. Czyżewska, T. Siewierski, R. K. Tabaszewski, J. Żołnierz, Lublin 2012, s. 107-120.

Przypisy | edytuj kod

  1. Odeszli. „UW : Uniwersytet Warszawski”. 2 (46), s. 40, marzec 2010. Uniwersytet Warszawski. ISSN 1640-2758 (pol.). 
  2. Uroczysta promocja na U. J.. „Dziennik Polski”, s. 4, Nr 141 z 26 maja 1948. 
  3. Zbigniew Romek, Cenzura a nauka historyczna w Polsce 1944-1970, Warszawa 2010, s. 135.
  4. Spętana akademia. Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL. Materiały partyjne 1950-1986, t. II, wybór, wstęp i opracowanie Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, Warszawa 2012, s. 68.
  5. prof. Juliusz Bardach w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-09-03].
  6. Doktorzy honoris causa UŁ. [dostęp 21 lutego 2011].
  7. Doktoraty HC, uw.edu.pl [dostęp 2011-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-22] .
  8. M.P. z 2002 r. nr 57, poz. 778
  9. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). grybauskaite.is.lt. [dostęp 28 marca 2011].
  10. M.P. z 1947 r. nr 16, poz. 35
  11. M.P. z 1947 r. nr 16, poz. 35.
  12. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 36–37. ISBN 83-223-2073-6.
  13. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Juliusz Bardach" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy