Kalev Ots


Kalev Ots w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kalev Ots (ur. 11 stycznia 1949 w Valmie w powiecie Viljandi) – estoński działacz państwowy, wojskowy i polityk, od 2003 głowa państwa estońskiego (rządu emigracyjnego w Nõmme).

Życiorys | edytuj kod

Wywodzi się z rodziny opozycyjnej wobec radzieckiego komunizmu (jego ojciec i ojczym byli więźniami sowieckich obozów). W 1973 ukończył tallińską Politechnikę, po czym pracował jako naukowiec.

W 1989 zaangażował się w działalność Estońskiej Narodowej Partii Niepodległości (est. Eesti Rahvusliku Sõltumatuse Partei, ERSP), którą opuścił dwa lata później w proteście przeciwko uznaniu przez nią wywodzących się z czasów sowieckich władz II Republiki Estonii. Założył Centrową Partię Estońskich Obywateli (Eesti Kodanike Keskerakond, EKKE).

W 1991 jako członek Ligi Obronnej uczestniczył w obronie siedziby tallińskiego radia przed armią radziecką. W latach 1991–1996 służył w armii II Republiki.

W 1992 po rozłamie w łonie emigracji estońskiej na skutek rozbieżności co do uznania II Republiki za legalną sukcesorkę przedwojennego państwa estońskiego premier pełniący obowiązki prezydenta I Republiki Mihkel Mathiesen mianował go szefem rządu Estonii i jej ministrem edukacji.

Po śmierci Mihkela Mathiesena na jesieni 2003 objął na mocy konstytucji z 1938 urząd premiera pełniącego obowiązki prezydenta (est. Peaminister Vabariigi Presidendi ülesandeis, de facto został więc głową państwa). 7 grudnia tego roku mianował Ahti Mända p.o. premiera Estonii i ministrem sprawiedliwości.

Żoną Kaleva Otsa jest Kersti Müürsepp, mają razem córkę i syna. Od 1975 zamieszkuje w Nõmme pod Tallinnem, gdzie od 1992 ma swoją siedzibę emigracyjny rząd Estonii.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kalev Ots" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy