Kamienica Pod Pelikanem w Warszawie


Na mapach: 52°14′52″N 21°00′47″E/52,247778 21,013056

Kamienica Pod Pelikanem w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kamienica pod Pelikanemkamienica znajdująca się przy Placu Zamkowym 1/13 na Starym Mieście w Warszawie. Jej nazwa pochodzi od wyrzeźbionego pelikana, który znajduje się na rogu budynku. Od 1 lipca 1965 razem z kamienicą sąsiadującą (przy pl. Zamkowym 13A) jest wpisana do rejestru zabytków (nr 627).

Kamienica została wzniesiona w drugiej połowie XVII w. u zbiegu ulic Piwnej i Grodzkiej (obecnie Plac Zamkowy). Zastąpiła w tym miejscu inną, starszą kamienicę. W XVIII w. stanowiła własność kupieckiej rodziny Makinich, a potem Karola Fryderyka Pöppelmana, nadwornego architekta Wettinów[1]. Pod koniec XVIII w. należała do kupca Michała Roeslera, a następnie była użytkowana przez wspólnych właścicieli z sąsiadującą kamienicą przy Placu Zamkowym nr 13A (kamienica Dyndy). Na skutek przebudowy w XIX w. obydwie kamienice zostały ze sobą połączone. W roku 1944 została zburzona do piwnic. Po wojnie, pod koniec lat pięćdziesiątych została odbudowana według projektu Tadeusza Makarskiego, który nawiązuje do wyglądu sprzed zniszczenia z XVIII w.

Jest to pięciokondygnacyjna kamienica, o dwóch osiach od strony Placu Zamkowego i sześciu od ulicy Piwnej. Między parterem, a pierwszym piętrem znajduje się drewniany okap. Sgraffito fasady zostało wykonane przez Edmunda Burkego, współprojektanta i współrealizatora polichromii wielu kamienic Starego Miasta[2].

Wyrzeźbiony pelikan na rogu budynku

Przypisy | edytuj kod

  1. Encyklopedia Warszawy, Warszawa: PWN, 1994, ​ISBN 83-01-08836-2​, s. 310.
  2. Encyklopedia Warszawy, Warszawa: PWN, 1994, ​ISBN 83-01-08836-2​, s. 93.
Na podstawie artykułu: "Kamienica Pod Pelikanem w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy