Katastrofa budowlana w Rydze


Na mapach: 56°56′38″N 24°01′03″E/56,943889 24,017500

Katastrofa budowlana w Rydze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Katastrofa budowlana w Rydzekatastrofa budowlana, do której doszło 21 listopada 2013 około godziny 18:00 w Rydze w dzielnicy Zolitūde. W wyniku zawalenia się dachu supermarketu „Maxima XX” śmierć poniosły 54 osoby, a 38 zostało rannych[1]. Była to największa tego typu katastrofa na Łotwie od odzyskania przez nią niepodległości w 1991[1].

Spis treści

Budynek | edytuj kod

Budynek, który się zawalił, był jednopiętrowym supermarketem należącym do sieci Maxima. Miał powierzchnię około 4750 metrów kwadratowych i został oddany do użytku 3 listopada 2011 roku. Koszt budowy wyniósł 1,4 mln euro[2]. Wykonawcą robót było przedsiębiorstwo Re&Re, które stanowiło własność SIA Tinio[3]. W budynku oprócz supermarketu „Maxima XX” mieściły się m.in. bank, poczta i salon piękności. Po oddaniu do użytku budynek zdobył nagrodę w konkursie architektonicznym[4].

Katastrofa | edytuj kod

Feralnego dnia o godzinie 16:21 w supermarkecie rozległ się alarm pożarowy. Personel nie przeprowadził jednak wymaganej ewakuacji, lecz uspokoił klientów i poinformował ich, że alarm został wywołany awarią techniczną. W rzeczywistości alarm wywołał dym z prac spawalniczych wykonywanych na terenie supermarketu[5]. Dach supermarketu zawalił się o godzinie 17:41, gdy wiele osób robiło w nim zakupy, po wyjściu z pracy[6].

Akcja ratunkowa | edytuj kod

Przed godziną 18:00 służby ratunkowe zostały powiadomione o zawaleniu się części dachu. Po przybyciu pierwszych jednostek na miejsce doszło do kolejnego zawału, w wyniku którego zginęło trzech strażaków. Podczas akcji ratunkowej część elementów konstrukcji wciąż grożących zawaleniem było podtrzymywanych przez dźwigi[4]. Służby ratunkowe co pewien czas przerywały działania prosząc rodziny zaginionych o telefonowanie do poszkodowanych. Dzięki temu lokalizowano kolejne osoby[7].

Przyczyny katastrofy | edytuj kod

Przyczyny katastrofy nie są znane. Policja bierze pod uwagę trzy hipotezy: wadliwy projekt i nieprawidłowy nadzór budowlany nad budynkiem, wadliwe wykonanie oraz umieszczenie na dachu ciężkich materiałów w związku z powstającym tam ogrodem zimowym[7]. Wykluczono zamach terrorystyczny.

Ofiary | edytuj kod

Śmierć ponieśli głównie mieszkańcy dzielnicy Zolitūde. Wskutek drugiego zawału zginęło 3 strażaków[7].

Następstwa i reakcje | edytuj kod

Prezydent Łotwy ogłosił w dniach 23–25 listopada żałobę narodową. Dodatkowo 23 listopada o godzinie 10:00 w całym kraju obowiązywała minuta ciszy[10]. W ramach solidarności z Łotyszami na dzień 24 listopada żałobę narodową ogłoszono również na Litwie i w Estonii[11].

Burmistrz Rygi Nił Uszakow zapowiedział zbudowanie na miejscu tragedii pomnika poświęconego ofiarom[12].

27 listopada premier Łotwy Valdis Dombrovskis podał się do dymisji, biorąc pełną odpowiedzialność za katastrofę[13].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Latvia president calls supermarket collapse 'murder'. 2013-11-23.
  2. Maxima Zolitūdē (łot.). A4D. [dostęp 2013-11-23].
  3. Maxima sniedz savu skaidrojumu par notikušo. 2013-11-22.
  4. a b 51 ofiar zawalonego supermarketu. Znicze i modlitwy w hołdzie ofiarom. 2013-11-22.
  5. Kāpēc ignorēja trauksmes signalizāciju? (łot.). LSM.lv. [dostęp 2013-11-23].
  6. Traģiskā nakts pie sagruvušās 'Maxima' Zolitūdē. Teksta tiešraides arhīvs (łot.). Delfi. [dostęp 2013-11-23].
  7. a b c Łotwa: Do 49 wzrosła liczba ofiar zawalenia się supermarketu. 2013-11-22.
  8. Два гражданина России погибли при обрушении ТЦ в Риге. 2013-11-23.
  9. Armenian citizen reported among victims in Latvia trade center collapse. 2013-11-22.
  10. Żałoba narodowa na Łotwie. 2013-11-22.
  11. Żałoba na Łotwie, Litwie i w Estonii. 2013-11-25.
  12. Ушаков: здание Maxima снесут, на его месте будет мемориал. 2013-11-23.
  13. Łotwa: premier rezygnuje po zawaleniu się supermarketu. 2013-11-27.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Katastrofa budowlana w Rydze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy