Kazimierz Romanowicz


Kazimierz Romanowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Romanowicz (ur. 9 listopada 1916 w Lemieszówce k. Kamieńca Podolskiego, zm. 25 września 2010 w Orleanie we Francji) – polski wydawca, księgarz, żołnierz 2. Korpusu Polskiego, twórca księgarni i wydawnictwa „Libella” w Paryżu.

Przed II wojną światową pracował w księgarni Gebethnera i Wolffa (dział francuski). W 1937 r. został wysłany na praktykę zawodową do Księgarni Polskiej w Paryżu, gdzie pod opieką kierownika placówki Tadeusza Pajora tworzył w 1939 r. filię księgarni przy ul. Taitbout 23. 3 września 1939 r. zgłosił się jako ochotnik do formującego się we Francji wojska polskiego. Ukończył podchorążówkę w 3. Kompanii CKM w Coetquidan. W 1942 r. skierowany do 2. Korpusu Polskiego na Bliski Wschód, przeszedł z nim kampanię włoską (w stopniu podporucznika). Był ranny pod Piedimonte i Strada S. Zeno.

Po zakończeniu wojny został kierownikiem Księgarni „Libella” – utworzonej początkowo jako placówka kontynuująca działalność wydawniczą Oddziału Kultury i Prasy 2. Korpusu, z siedzibą na paryskiej Wyspie św. Ludwika. Od 1947 r. aż do zamknięcia księgarni 31 grudnia 1993 r. zajmował się zarówno działalnością księgarską, jak i wydawniczą. Na początku lat 50. XX w. założył także wspólnie z Władysławem Wantułą istniejącą krótko wytwórnię płyt gramofonowych „Ballada. Pavilon Record Company (Paris, London, New York)” (m.in. nagrania Wiery Gran, Zbigniewa Krukowskiego i Krystyny Paczewskiej).

W 1959 r. wraz z żoną, znaną pisarką emigracyjną Zofią Romanowiczową, założył w przylegającym do księgarni pomieszczeniu Galerię Lambert, prezentującą dokonania nowoczesnego malarstwa polskiego i światowego (wśród kilkudziesięciu wystaw swe prace prezentowali m.in. Tadeusz Dominik, Jan Lebenstein czy Jacek Fedorowicz), w której odbywały się także wieczory autorskie (m.in. Józefa Czapskiego, Zbigniewa Herberta, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Konstantego Jeleńskiego, Jana Nowaka-Jeziorańskiego, Krzysztofa Pomiana, czy Aleksandra Wata).

Przez lata wraz z żoną mieszkał w Paryżu w domu przy ul. Debelleyme. Pod koniec życia mieszkał w Domu Spokojnej Starości Polskiego Funduszu Humanitarnego w Lailly-en-Val koło Orleanu. Zmarł w szpitalu w Orleanie w wieku 93 lat. 28 września 2010 r. odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[1].

Pogrzeb odbył się 29 września 2010 r. na cmentarzu wiejskim w pobliżu dawnego letniego domu Romanowiczów w Jours, w Burgundii.

Był ojcem Barbary Romanowicz.

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. M.P. z 2011 r. nr 2, poz. 17

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kazimierz Romanowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy