Kazimierz Rudzki


Kazimierz Rudzki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Kazimierza Rudzkiego i jego żony Wali - Cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie

Kazimierz Rudzki (ur. 6 stycznia 1911 w Warszawie, zm. 2 lutego 1976 tamże) – polski aktor, reżyser, konferansjer i pedagog.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia ekonomiczne, słuchacz Instytutu Reduty związanego z Juliuszem Osterwą, a następnie Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie, który ukończył w 1938. W tym samym roku zadebiutował w Warszawie. W 1939 został powołany do wojska, brał udział w kampanii wrześniowej i dostał się do niewoli pod Kockiem, trafiając do obozu jenieckiego w Woldenbergu (Dobiegniewie). Tam zorganizował teatr, w którym był aktorem, reżyserem i konferansjerem.

Po wojnie wrócił do Warszawy i występował w teatrze, radiu i telewizji (niemal od początku). Jego dorobek sceniczny to ok. 20 ról, filmowy ponad 20 ról. Wykorzystywał w nich perfekcyjnie swoje warunki fizyczne (był wysoki, szczupły z orlim nosem i bardzo charakterystycznym tembrem głosu, podawał mistrzowsko błahe i komiczne teksty z kamienną twarzą i tonem), wypracował swoisty styl konferansjerki estradowej i kabaretowej.

Od 1956 profesor warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, a następnie jej prorektor. Sukces przyniosła mu rola podporucznika Turka w filmie Eroica Andrzeja Munka, lecz dziś pamiętany jest z roli ojca Pawła w serialu Wojna domowa Jerzego Gruzy. Prowadził też w Polskim Radiu audycje dla młodzieży propagujące kulturę słowa, uczące podstawowych umiejętności aktorskich.

Życie prywatne | edytuj kod

Urodzony w rodzinie Bronisława, właściciela wydawnictwa nutowego i wytwórni płytowej. Jego siostrą była Lena Rudzka-Głowacka, matka pisarza Janusza Głowackiego.

Był żonaty z Walą, nie mieli dzieci[1]. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Filmografia (wybór) | edytuj kod

Role teatralne (wybór) | edytuj kod

Odznaczenia i nagrody | edytuj kod

O życiu i twórczości
  • Szkic - esej: Kazimierz Rudzki - Mistrz stylu [w:] Marek Różycki jr. Artystyczny Bazar Różyckiego, Oficyna Wydawnicza Rafał Brzeziński /rafalbrzezinski.info/, 2016 - rozmowy, szkice i felietony z- i o najwybitniejszych twórcach kultury i sztuki, ss. 451, ​ISBN 978-83-65078-10-0[5]

Przypisy | edytuj kod

  1. Tygodnik Życie na gorąco nr 1, 2 stycznia 2015, s. 35
  2. 11 lipca 1955 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1955 r. nr 91, poz. 1144
  3. 15 stycznia 1955 M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400, str. 1632
  4. Dziennik Polski, rok VIII, nr 176, (2639), s. 3
  5. Artystyczny Bazar Różyckiego. rafalbrzezinski.info. [dostęp 2016-08-09].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Rudzki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy