Kazimierz Sidor


Kazimierz Sidor w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Kazimierza Sidora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Kazimierz Sidor ps. „Kazik”, „Hardy”, „Kruk” i „Swarożyc” (ur. 26 października w 1915 w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie[1], zm. 2 grudnia 1981 w Warszawie) – polski dyplomata i działacz polityczny, komendant Związku Młodochłopskiego, Bojowej Organizacji Ludowej i obwodu Włodawa Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich, dowódca Okręgu nr. 1 Północnego Obwodu II Gwardii Ludowej, oficer informacyjny Obwodu II Gwardii i Armii Ludowej, przewodniczący konspiracyjnej lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej, posedł do Krajowej Rady Narodowej i wojewoda lubelski, pułkownik WP, wielokrotny ambasador PRL w Iranie i Afganistanie (1956–1960), Egipcie, Somalii, Jemenie i Libii (1960–1965), we Włoszech i na Malcie (1972–1977) oraz w Turcji (1978–1980).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodzony w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie, z wykształcenia biolog i prawnik, przed II wojną światową działał w Centralnym Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”. Już w 1939 włączył się w działalność podziemną. Współorganizował Związek Młodochłopski, który z czasem został przekształcony w Bojową Organizację Ludową, którą Sidor dowodził w latach 1940–1942 na Lubelszczyźnie. W późniejszych latach wespół ze Stefanem Skoczylasem organizował Bataliony Chłopskie w powiecie włodawskim. Formalnie objął funkcję komendanta obwodu w połowie 1943. W 1942, po przystąpieniu Bojowej Organizacji Ludowej do PPR i wejściu w skład Gwardii Ludowej został (we wrześniu 1943) oficerem informacyjnym Obwodu II GL. Był członkiem wojewódzkiego komitetu PPR oraz współorganizatorem i od 18 lutego 1944 do 1945 przewodniczącym podziemnej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie. Był wydawcą i redaktorem pism „Biuletyn” i „Manifest Wolności”.

Od marca do lipca 1944 przebywał w Moskwie jako członek delegacji Krajowej Rady Narodowej, posłem do której był w latach 1944–1947. Był pierwszym po wojnie wojewodą lubelskim i pełnił tę funkcję w latach 1944–1945. W ludowym Wojsku Polskim otrzymał stopień pułkownika.

Od 1948 był członkiem PZPR. W okresie 1945–1946 szef Polskiej Misji Wojskowej w Rzymie, 1947–1949 attaché wojskowy Ambasady RP w Berlinie, zaangażowany w prace Komitetu Słowiańskiego w Polsce. W latach 1950–1956 był wicedyrektorem Instytutu Spraw Międzynarodowych. Następnie pracował w MSZ, gdzie pełnił szereg funkcji kierowniczych na placówkach zagranicznych. W latach 1956–1960 poseł PRL w Iranie i Afganistanie, 1960–1965 ambasador w Egipcie, z równoczesną akredytacją w Somalii, Jemenie oraz Libii, 1972–1977 ambasador we Włoszech i na Malcie, 1978–1980 ambasador w Turcji[2]. Członek Rady Naczelnej ZBoWiD.

Zmarł 2 grudnia 1981 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Rodzina | edytuj kod

W 1945 poślubił Alicję Mezer (ur. 14 stycznia 1922, zm. 11 październik 2014), z którą spoczywa na Powązkach[3]. Para miała córkę Ewę (ur. 1946)[4].

Rodzicami Kazimierza Sidora byli Natalia z domu Biniszewska i Antoni, właściciele trzynastohektarowego gospodarstwa. Miał liczne rodzeństwo min. siostrę Marię, działaczkę ludową, łączniczkę BCh, GL i AL, uczestniczkę bitwy pod Rąblowem, funkcjonariuszkę UB i MO, matkę Grażyny Łobaszewskiej i żonę Jana Łobaszewskiego - funkcjonariusza MBP i MSW.

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • W niewoli u Andersa (1947)
  • Trzeci front (1957)
  • Bogowie, magowie i nafta (1967)
  • Rewolucja pod piramidami (1969)
  • Naseryzm: historia, praktyka i teoria socjalizmu w ZRA (tom 138–139 serii wydawniczej Omega, 1969)
  • Wzgórze Watykanusa (1981)

Odznaczenia | edytuj kod

i inne

Awanse | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wojtas podaje, że urodził się w Rudce pow. włodawski. Obecnie jedyną Rudką w powiecie włodawskim jest Rudka Łowiecka.
  2. „Trybuna Ludu”, 31.07.1978.
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze, www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2018-07-07]  (pol.).
  4. Kazimierz Sidor, www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2018-07-07]  (pol.).
  5. Aleksander Mazur, Order Krzyża Grunwaldu
  6. Stefa Oberleitner, Polskie ordery i odznaczenia, tom II
  7. M.P. z 1946 r. nr 65, poz. 125.
  8. Kazimierz Sidor, www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2018-07-07]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

  • V Kongres ZBoWiD Warszawa 8–9 maja 1974, Książka i Wiedza, Warszawa 1976.
  • J. Patryas, H. Szczepaniak, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Stosunki dyplomatyczne Polski 1944–1981 r. Informator, tom II, część II, PWN, Warszawa 1986.
  • Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995.
  • A. Kochański, hasło: Sidor Kazimierz, [w:] Polski Słownik Biograficzny.
  • K. Lesiakowski, Mieczysław Moczar, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 1997.
  • Marian Wojtas: Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich: IV Okręg Lublin. Lublin: Stowarzyszenie Byłych Żołnierzy Batalionów Chłopskich, 1998, s. 531. ISBN 83-85223-60-6.
  • „Trybuna Ludu” [Warszawa], 31.07.1978 (inf. pt. „Nominacje”).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Sidor" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy