Kiur (pierwiastek)


Kiur (pierwiastek) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania 96 Cm

Kiur (Cm, łac. curium) – pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od nazwiska Marii Skłodowskiej-Curie i Pierre'a Curie[3]. Pierwiastek odkrył w 1944 roku Glenn Theodore Seaborg.

Spis treści

Właściwości | edytuj kod

Występowanie | edytuj kod

Z powodu dosyć krótkiego okresu połowicznego rozpadu najstabilniejszego izotopu kiuru 247Cm T1/2 = 15,6 mln lat (w porównaniu do wieku Ziemi 4,5 mld lat), kiur nie występuje w środowisku naturalnym. Pewne ilości kiuru mogą być znalezione na obszarze testów broni jądrowej.

Powstawanie | edytuj kod

Kiur powstaje w wyniku bombardowania 241Pu cząstkami α (4He).

Zastosowanie | edytuj kod

Kiur używany jest między innymi jako źródło energii dla sond kosmicznych, świecących boi morskich, automatycznych stacji meteorologicznych, a także do ogrzewania skafandrów nurków i kosmonautów[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 88th. Boca Raton: CRC Press, 2008, s. 4-63.
  2. Masa najstabilniejszego izotopu. Za: Standard atomic weights (2005), [w:] CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R.D.R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 1-7–1-8, ISBN 978-0-8493-0488-0 .
  3. Patrz też: Kiur (jednostka miary).
  4. Irena Cieślińska: 14 rzeczy, których nie wiesz o... tablicy Mendelejewa. Przekrój (czasopismo), 2009-07-03. [dostęp 2014-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-04)].
Kontrola autorytatywna (pierwiastek chemiczny):
Na podstawie artykułu: "Kiur (pierwiastek)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy