Klaus Iohannis


Klaus Iohannis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klaus Werner Iohannis[1] (ur. 13 czerwca 1959 w Sybinie) – rumuński polityk, samorządowiec i nauczyciel narodowości niemieckiej, w latach 2000−2014 burmistrz Sybina, długoletni lider Demokratycznego Forum Niemców w Rumunii, w 2014 przewodniczący Partii Narodowo-Liberalnej. Od 21 grudnia 2014 prezydent Rumunii.

Życiorys | edytuj kod

Z pochodzenia jest Sasem Siedmiogrodzkim[2]. W latach 1979–1983 studiował fizykę na Uniwersytecie Babeş-Bolyai w Klużu-Napoce. Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel w kilku szkołach średnich w Sybinie, w tym od 1989 w renomowanym niemieckojęzycznym Liceul „Samuel von Brukenthal”. Od 1997 do 2000 zajmował stanowisko inspektora generalnego ds. oświaty w okręgu Sybin[3].

W 1990 wszedł w skład Demokratycznego Forum Niemców w Rumunii (FDGR). W strukturach tej partii, reprezentującej mniejszość niemiecką w Rumunii, pełnił różne funkcje. W 2001 został jej przewodniczącym i zajmował to stanowisko do 2013. 30 czerwca 2000 został wybrany na burmistrza Sybina. W wyborach w 2004 zdobył 88,7% głosów, a w 2008 – 83,2% głosów[3][4]. W 2012 po raz czwarty uzyskał wybór na ten urząd (większością 77,9% głosów)[5]. Od początku swojej kariery głosił hasła zwalczania korupcji, co przyniosło mu popularność[6].

13 października 2009, po uchwaleniu przez parlament wotum nieufności wobec mniejszościowego rządu Emila Boca, Partia Narodowo-Liberalna (PNL) ogłosiła wysunięcie kandydatury Klausa Iohannisa na stanowisko premiera nowego rządu tymczasowego, sprawującego władzę do czasu wyborów prezydenckich w listopadzie i grudniu[7]. W tym celu PNL rozpoczęła rozmowy z pozostałymi ugrupowaniami w parlamencie. 13 października poparcie dla rządu fachowców na czele z burmistrzem Sybina zadeklarowały Partia Socjaldemokratyczna (PSD) oraz Demokratyczny Związek Węgrów w Rumunii (UDMR)[8]. Prezydent Traian Băsescu nie zaakceptował jednak propozycji opozycji i opowiedział się za utworzeniem rządu politycznego. 15 października na stanowisko nowego premiera desygnował ekonomistę Luciana Croitoru[9].

W 2013 Klaus Iohannis wstąpił do Partii Narodowo-Liberalnej[10], obejmując funkcję jej wiceprzewodniczącego. 28 czerwca następnego roku zastąpił Crina Antonescu na stanowisku przewodniczącego partii[11].

11 sierpnia 2014 został przedstawiony jako oficjalny kandydat Sojuszu Liberalno-Chrześcijańskiego (tworzonego przez PNL i Partię Demokratyczno-Liberalną) w wyborach prezydenckich[12]. W kampanii wyborczej koncentrował się na kwestiach zwalczania korupcji i reformy wymiaru sprawiedliwości[13]. W pierwszej turze głosowania z wynikiem ponad 30,4% głosów zajął drugie miejsce za lewicowym premierem Victorem Pontą, którego poparło ponad 40,3% głosujących[14]. Dwa tygodnie później Klaus Iohannis – w opinii części komentatorów dość niespodziewanie – zwyciężył w drugiej turze wyborów z wynikiem około 54,5% głosów[15][16]. W związku z wyborem na stanowisko głowy państwa 2 grudnia złożył rezygnację ze stanowiska burmistrza Sybina, zaś 18 grudnia ustąpił z funkcji przewodniczącego Partii Narodowo-Liberalnej.

21 grudnia 2014 został zaprzysiężony na urząd prezydenta Rumunii[17]. W 2017 poparł masowe protesty społeczne przeciwko planowanemu przez socjaldemokratyczny rząd złagodzeniu prawa antykorupcyjnego i amnestii dla skazanych za te przestępstwa. Brał również osobiście udział w demonstracjach[18], z których największa z 5 lutego liczyła pół miliona ludzi. Dwa dni później prezydent wystąpił w parlamencie, gdzie potępił polityków dążących do złagodzenia przepisów antykorupcyjnych[19].

W 2019 ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach prezydenckich, zajmując w pierwszej turze głosowania, która odbyła się 10 listopada, 1. miejsce z wynikiem 37,8% głosów. Przeszedł do drugiej tury z reprezentującą PSD byłą premier Vioriką Dăncilą, którą poparło 22,3% głosujących[20]. W drugiej turze wyborów, która odbyła się 24 listopada, został ponownie wybrany na prezydenta Rumunii, uzyskując według ostatecznych danych 66,1% głosów[21].

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Nazwisko zapisywane również w formie Johannis.
  2. Klaus Johannis (niem.). siebenbuerger.de, 1 listopada 2003. [dostęp 2014-07-20].
  3. a b Date personale / Curriculum Vitae (rum.). klausjohannis.ro. [dostęp 2014-07-20].
  4. Rezultate finale – Johannis – 83,2 la sută! (rum.). tribuna.ro, 2 czerwca 2008. [dostęp 2014-07-20].
  5. Rezultate oficiale: Sibiu (rum.). alegeri2012.antena3.ro. [dostęp 2014-07-20].
  6. Michał Kokot: Sas z Siedmiogrodu gromi korupcję. wyborcza.pl, 8 lutego 2017. [dostęp 2017-02-08].
  7. Romanian Prime Minister Boc Loses No-Confidence Vote (ang.). bloomberg.com, 13 października 2009. [dostęp 2014-07-20].
  8. Romania, after 10 years of slavery. 2009, the year Băsescu’s thirst for power took us down (ang.). antena3.ro, 10 lutego 2014. [dostęp 2014-07-20].
  9. Romanian president picks new PM (ang.). bbc.co.uk, 15 października 2009. [dostęp 2014-07-20].
  10. Klaus Iohannis: „Am venit în PNL pentru o funcţie de conducere” (rum.). adevarul.ro, 20 lutego 2013. [dostęp 2014-07-20].
  11. Congresul PNL. Quintus: Declar ALES CA PRESEDINTE al PNL pe domnul Klaus Iohannis. Iohannis: Vom reusi sa schimbam Romania in bine (rum.). revista22.ro, 28 czerwca 2014. [dostęp 2014-07-20].
  12. Romania's Christian Liberal Alliance chooses its presidential candidate (ang.). romania-insider.com, 11 sierpnia 2014. [dostęp 2014-11-17].
  13. Klaus Iohannis wins Romanian presidential election (ang.). theguardian.com, 16 listopada 2014. [dostęp 2014-11-17].
  14. Informacje na stronie bec2014.ro (rum.). [dostęp 2014-11-17].
  15. Noi rezultate oficiale de la BEC: Iohannis 54,50% – Ponta 45,49% (rum.). ziare.com, 17 listopada 2014. [dostęp 2014-11-17].
  16. Romania election surprise as Klaus Iohannis wins presidency (ang.). bbc.com, 17 listopada 2014. [dostęp 2017-02-08].
  17. Iohannis promises corruption crackdown as new Romanian president (ang.). reuters.com, 21 grudnia 2014. [dostęp 2017-02-08].
  18. Romania’s President joins protest against Govt.’s changes to criminal law (ang.). romania-insider.com, 23 stycznia 2017. [dostęp 2017-02-08].
  19. People appalled by corruption bill, Romanian President says (ang.). cnn.com, 7 lutego 2017. [dostęp 2017-02-08].
  20. Final official results of the first round of the presidential election (ang.). romaniajournal.ro, 14 listopada 2019. [dostęp 2019-11-14].
  21. BEC – final results: Iohannis – 66.09 percent, Dancila – 33.91 percent (ang.). stiripesurse.ro, 28 listopada 2019. [dostęp 2019-11-28].
  22. a b c Romania’s national system of decorations. Bukareszt: Monitorul Oficial, 2003, s. 347, 366, 385. [dostęp 2017-09-17]. (ang.)
  23. M.P. z 2016 r. poz. 865
  24. Spotkanie Prezydentów Polski i Rumunii. prezydent.pl, 10 lipca 2016. [dostęp 2016-07-11].
  25. Vyznamenania (słow.). prezident.sk, 10 października 2016. [dostęp 2017-10-10].
  26. „Niezrównany obrońca wolności”. Prezydent Rumunii laureatem Nagrody Karola Wielkiego. tvn24.pl, 15 grudnia 2019. [dostęp 2019-12-16].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Klaus Iohannis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy