Klub 100


Klub 100 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lucjan Brychczy (z piłką) jest rekordzistą pod względem liczby bramek zdobytych w jednym klubie. Paweł Brożek to jedyny grający obecnie w Ekstraklasie członek klubu setników.

Klub 100, klub setników – tradycyjna nazwa listy piłkarzy, którzy podczas swojej kariery zdobyli 100 lub więcej bramek w rozgrywkach o mistrzostwo Polski.

Spis treści

Opis zestawienia | edytuj kod

Lista została spopularyzowana dzięki ukazującym się co pół roku Skarbom Kibica Przeglądu Sportowego, zawierającym listę zdobywców co najmniej 100 bramek w rozgrywanej w latach 1927–39 oraz od 1948 zmieniającymi się często systemami ekstraklasie. Poniższa lista uwzględnia wszystkie gole zdobyte przez zawodników w oficjalnych grach o mistrzostwo Polski, również te zdobyte w sezonach 1921–26 oraz 1946–47, rozgrywanych systemem quasi-ligowym (tak jak w klasycznej lidze grano każdy z każdym, mecz i rewanż, a o pozycji w mistrzostwach decydowała liczba zdobytych punktów, jednak zamiast zasady spadków i awansów rozgrywano co roku eliminacje okręgowe).

Większość danych liczbowych zaczerpnięto z opracowań Andrzeja Gowarzewskiego, który podczas rozstrzygania autorstwa poszczególnych trafień korzystał z największej liczby danych źródłowych, przez kilkadziesiąt lat analizując relacje prasowe, kroniki klubowe, osobiste dzienniki prowadzone przez zawodników i działaczy, wartościując ich rangę i wiarygodność[1] oraz rozmawiając z uczestnikami spotkań mistrzowskich[2]. Na marginesie umieszczono uwagi dotyczące najbardziej popularnych różnic między poniższą listą a innymi jej wersjami.

Pierwszym piłkarzem, który znalazł się na poniższej liście jest Wacław Kuchar – zdobył on swój jubileuszowy punkt 26 maja 1929 w meczu z Czarnymi Lwów[3]. Obecnie w grupie zdobywców co najmniej 100 bramek w mistrzostwach Polski znajduje się 32 zawodników. Liderem zestawienia od 6 czerwca 1965 pozostaje Ernest Pohl (dwie bramki w meczu z Pogonią Szczecin[4]).

Pogrubiono zawodników grających obecnie w ekstraklasie.

Klasyfikacja | edytuj kod

stan na 6 grudnia 2019

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. W latach 1932–52 oraz 1990–95 pisownia jego nazwiska brzmiała Pohl, jednak przez całą karierę pierwszoligową występował oficjalnie jako Pol.
  2. Autorzy pozycji przypisują jedną z bramek Cieślika w meczu z Wartą (1 października 1950, 4:0) Eugeniuszowi Kubickiemu, kierując się wskazaniem tego ostatniego jako zdobywcy gola przez cztery ówczesne tytuły prasowe (inny z tytułów wskazał Cieślika).
  3. Niektóre źródła przypisują Frankowskiemu bramkę w meczu z Polonią Bytom (20 listopada 2009, 1:1), choć strzał w światło bramki oddał Dariusz Jarecki, a piłka po jego uderzeniu tylko musnęła stopę uciekającemu od niej Frankowskiemu.
  4. Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu z Polonią Warszawa (6 października 1929, na boisku 2:3).
  5. Prowadzący rozgrywki I ligi PZPN oraz większość serwisów informacyjnych za zdobywcę jednej z bramek w meczu z Górnikiem Łęczna (30 października 2003, 4:0) uznało Brożka, a nie dobijającego jego strzał Macieja Stolarczyka. W 2019 stacja Canal+ przeprowadziła komputerową analizę, która pokazała, że Stolarczyk uderzył piłkę, gdy ta była jeszcze na poziomie linii bramkowej, a nie za, jak dotąd uważano.
  6. Autorzy pozycji przypisują Aniole dodatkowo jedną z bramek w meczu z AKS Chorzów (17 sierpnia 1952, 4:3), kierując się wskazaniem Anioły jako zdobywcy gola przez trzy ówczesne tytuły prasowe (dwa inne wskazały Janusza Gogolewskiego) oraz osobistymi zapiskami tego ostatniego.
  7. Niektóre źródła przypisują Scherfkemu dodatkowo pięć bramek, których autorem jest w rzeczywistości jego brat Günther.
  8. Łączny bilans w finałach MP (18 meczów, 19 goli) oraz w ekstraklasie (131 meczów, 109 goli).
  9. Łączny bilans w finałach MP (3 mecze, 5 goli) oraz w ekstraklasie (190 meczów, 116 goli).
  10. Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu Legii z Ruchem Hajduki Wielkie (3 września 1933, na boisku 1:4), kolejna w unieważnionym i powtarzanym meczu Polonii z Cracovią (26 maja 1938, 2:3).
  11. Wliczony jako prawdopodobny mecz w barwach 1.FC Katowice z 14 kwietnia 1929 rozegrany pod pseudonimem Pradelok (piłkarz miesiąc później zmienił dotychczasowe nazwisko Pradella na Wilimowski).
  12. Łączny bilans w finałach MP (39 meczów, 54 gole) oraz w ekstraklasie (161 meczów, 50 goli).
  13. Trzy bramki zostały zdobyte w unieważnionym i powtarzanym meczu z Hasmoneą (3 kwietnia 1927, 7:1).
  14. Łączny bilans w ekstraklasie (140 meczów, 102 gole) oraz w finałach MP (4 mecze).
  15. Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu z Cracovią (11 czerwca 1933, na boisku 1:4).
  16. Niektóre źródła przypisują Kossokowi dodatkowo dwie bramki dla 1.FC Katowice, których autorem jest w rzeczywistości jego brat Roman.

Przypisy | edytuj kod

  1. Andrzej Gowarzewski, Jan Rędzioch: Lech Poznań. 80 lat i jeden rok prawdziwej historii. Katowice: Wydawnictwo GiA, 2003. ISBN 83-88232-11-8.Sprawdź autora:1.
  2. Gowarzewski (2) 2017 ↓, s. 419.
  3. Gowarzewski (2) 2017 ↓, s. 152.
  4. Andrzej Gowarzewski, Bożena Szmel, Joachim Waloszek: Górnik Zabrze. 60 lat prawdziwej historii (1948-2008). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2009. ISBN 978-83-88232-24-4.Sprawdź autora:1.
  5. Wojciech Frączek, Mariusz Gudebski, Jarosław Owsiański: Encyklopedia ekstraklasy, statystyczny bilans 80 sezonów. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2015. ​ISBN 978-83-86320-65-3​, s. 1179.
  6. Bartosz Karcz: Wisła Kraków. Ile bramek strzelił Paweł Brożek? Rozstrzygamy wątpliwości [wideo (pol.). gazetakrakowska.pl. [dostęp 2019-09-23].
  7. Jarosław Owsiański, Tomasz Siwiński: Historia futbolu Wielkopolskiego. Poznań: Zibigrafia, 2013. ​ISBN 978-83-64237-00-3​, s. 559-571 oraz s. 1267.

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017, s. 288.Sprawdź autora:1.
  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Mecze – Kluby – Sezony (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (2). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017, s. 432.Sprawdź autora:1.
  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945-1962). 100 lat prawdziwej historii (3). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017, s. 272.Sprawdź autora:1.
Na podstawie artykułu: "Klub 100" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy