Komisja Brukowa


Komisja Brukowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komisja Brukowa – komisja powołana w 1740 roku, pod kierunkiem marszałka wielkiego koronnego Franciszka Bielińskiego w celu poprawy warunków sanitarnych w Warszawie[1].

Charakterystyka | edytuj kod

Początki komisji sięgają 1685, kiedy została powołana przez sejm[2]. Pod przewodem Bielińskiego miała za zadanie oczyścić miasto, zbudować kanalizację, doprowadzić czystą wodę, wybrukować ulice. Komisja doprowadziła do wybrukowania 222 ulic, głównie na Starym i Nowym Mieście. W mieście pojawiły się też tablice z nazwami ulic.

Przypisy | edytuj kod

  1. B. Grochulska, Komisja Brukowa, [w:] Encyklopedia Historii Gospodarczej Polski do 1945, t. 1, red. M. Kamler, Warszawa 1981, s. 325.
  2. B. Grochulska, Komisja Brukowa, [w:] Encyklopedia Historii Gospodarczej Polski do 1945, t. 1, red. M. Kamler, Warszawa 1981, s. 325.
Na podstawie artykułu: "Komisja Brukowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy