Kongregacja Nauki Wiary


Kongregacja Nauki Wiary w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kongregacja Nauki Wiary (tłumaczona także jako Kongregacja Doktryny Wiary lub Kongregacja ds. Wiary) – jedna z dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Congregatio pro Doctrina Fidei  Osobny artykuł: Kongregacja Świętego Oficjum.

21 lipca 1542 Papież Paweł III ogłosił konstytucję apostolską Licet ab initio, reformującą Świętą Inkwizycję. Powoływała ona Kongregację Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji (nazywaną też Świętą Inkwizycją lub Świętym Oficjum) w celu „zachowania i obrony jedności wiary oraz wykrywania i zwalczania błędów oraz fałszywych doktryn”. Początkowo miała charakter tymczasowy, ale w 1564 Pius IV przekształcił ją w stałą kongregację Kurii Rzymskiej, co w 1588 potwierdził Sykstus V, nadając jej zarazem honorowy prymat wśród wszystkich kongregacji. W tej postaci działała ona do 1965, z tym, że w roku 1908 zaniechano używania w nazwie słowa Inkwizycja.

7 grudnia 1965 decyzją Pawła VI, jej nazwę zmieniono na Świętą Kongregację Nauki Wiary. Przy tej okazji dokonano też kilku zmian o charakterze organizacyjnym (zniesienie urzędu komisarza generalnego, ustanowienie urzędu kardynała prefekta) i kompetencyjnym (zniesienie Indeksu Ksiąg Zakazanych).

W 1983 jej nazwę zmieniono na Kongregacja Nauki Wiary (łac. Congregatio pro Doctrina Fidei), usunięto z niej przymiotnik „Święta”, co wiązało się z wprowadzeniem nowego prawa kanonicznego.

Działalność | edytuj kod

Podstawowym zadaniem Kongregacji jest dbanie o prawowierne głoszenie i obronę wiary katolickiej w całym Kościele. Do jej kompetencji należą wszystkie sprawy, dotyczące doktryny wiary lub moralności. Kongregacja odpowiada za weryfikację pism teologicznych pod kątem zgodności z wiarą katolicką oraz wykładowców teologii, którzy zostali oskarżeni o błędne poglądy, publikuje deklaracje dotyczące konkretnych pytań z zakresu wiary i moralności, śledzi i weryfikuje prywatne objawienia, czuwa również nad pracami Papieskiej Komisji Biblijnej i Międzynarodowej Komisji Teologicznej.

W listopadzie 2014 w ramach Kongregacji ustanowiono Kolegium ds. odwołań w celu rozpatrywania najcięższych przestępstw (delicta graviora) takich jak: naruszenia seksualne wobec nieletnich czy przestępstwa związane z sakramentem pokuty. Kolegium tworzy siedmiu kardynałów lub biskupów wybieranych przez papieża[1][2].

Prefekci | edytuj kod

Zarząd | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Z przerwami wynikającymi z prawa w czasie sediswakancji (dwukrotnie w 1978 roku).
  2. Do czasu sediswakancji po papieżu Janie Pawle II.
  3. Z przerwą w czasie sediswakancji w 2013 roku po abdykacji Benedykta XVI.

Przypisy | edytuj kod

  1. Holy See creates new judicial body for abuse cases (ang.). Radio Watykańskie, 11/11/2014. [dostęp 2014-11-11].
  2. "RESCRIPTUM EX AUDIENTIA SS.MI" (wł.). Sekretariat Stanu Stolicy Apostolskiej. [dostęp 2014-11-11].
  3. Abp Ladaria nowym prefektem Kongregacji Nauki Wiary [dostęp 2017-07-01]  (pol.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (Congregation):
Na podstawie artykułu: "Kongregacja Nauki Wiary" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy