Konstanty Symonolewicz


Konstanty Symonolewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstanty Symonolewicz herbu Bełty (ur. 22 października 1884 w Kijowie, zm. 5 lutego 1952 w Połczynie[1]) – orientalista, sinolog, rosyjski i polski urzędnik konsularny, dyplomata i publicysta[2].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Józefa i Łucji z Brodowiczów. Absolwent Wydziału Języków Wschodnich Uniwersytetu w Petersburgu (1908)[2]. Pracownik rosyjskiej służby zagranicznej w której pełnił m.in. funkcję urzędnika poselstwa w Pekinie (1912), wykładowcy w Instytucie Chińsko-Rosyjskim „tamże”, urzędnika konsulatu w Qiqiharze (1913–1920)[2]. Następnie przeszedł do polskiej służby zagranicznej, w której powierzano następujące funkcje, m.in. w Harbinie (1920–1930) – sekretarza konsulatu, wicekonsula, konsula, zastępcy delegata RP na Chiny z siedzibą w Harbinie, kier. delegacji RP w Harbinie, de facto kier. konsulatu w Harbinie (1928–1930), kier. konsulatu generalnego w Mińsku (1930–1932)[3], radcy w poselstwie w Moskwie (1933)[3]. Następnie zajął się publicystyką[3] (Kurier Poranny, Bellona, Przegląd Współczesny, Przegląd Powszechny, Droga, Sybirak, Wiedza i Życie); wykładał w Instytucie Studiów Handlowych i Orientalistycznych w Warszawie[3]. Był uczestnikiem powstania warszawskiego (1944). Po II wojnie światowej pełnił funkcję chargé d’affaires Polski Ludowej w Nankinie (1948–1949)[1].

Odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Bożena Walicka, Małgorzata Pietrasiak, Małgorzata Stańczyk: Problemy społeczno-gospodarcze Syberii. Łódź: Wydawnictwo Naukowe „Ibidem”, 2011, s. 180. ISBN 978-83-62332-00-7. [dostęp 19 czerwca 2015].
  2. a b c Skóra 2008 ↓, s. 84.
  3. a b c d Skóra 2008 ↓, s. 85.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Konstanty Symonolewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy