Kotlinka pod Żabim Koniem


Na mapach: 49°10′35″N 20°04′38″E/49,176389 20,077222

Kotlinka pod Żabim Koniem w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kotlinka pod Żabim Koniem (ze śniegiem) widoczna pod granią główną

Kotlinka pod Żabim Koniem (niem. Froschseekar, słow. Kotlinka pod Žabím koňom, węg. Felső-Békástavi-katlan[1]) – niewielka kotlinka będąca środkowym z trzech górnych pięter Doliny Żabiej Mięguszowieckiej (odgałęzienie Doliny Mięguszowieckiej). Jej ograniczenie tworzą[2]:

Kotlinka pod Wagą jest osiowym przedłużeniem głównej doliny. Jest pokryta piargami. Brak w niej typowego dla górnych pięter Tatr skalnego progu. Od wschodu, kilkadziesiąt metrów powyżej dna kotlinki znajduje się pokryty piargami Taras pod Rysami[2].

Po raz pierwszy turystycznie kotlinkę zwiedzili Viktor Lorenz z przewodnikiem Janem Rumanem młodszym w sierpniu 1875 roku, a zimą Alfred Grosz i Theoblad Kregczy 26 marca 1913 r. Obecnie przez kotlinkę chodzą taternicy w drodze na Żabiego Konia, a jej dolnym skrajem biegnie znakowany szlak turystyczny na Rysy[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2020-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24] .
  2. a b c d Władysław Cywiński, Rysy. Przewodnik szczegółowy, tom 9, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2001, ​ISBN 83-7104-027-X
Na podstawie artykułu: "Kotlinka pod Żabim Koniem" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy