Krzesimir Dębski


Krzesimir Dębski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Krzesimir Dębski jako dyrygent wraz z Toruńską Orkiestrą Symfoniczną i Chórem Astrolabium podczas nagrywania swojej kompozycji Cosmopolis. Krzesimir Dębski podczas Kawiarenki festiwalowej, „Sanato”, Busko-Zdrój Krzesimir Dębski z przyjaciółmi podczas koncertu jazzowego w Piasecznie koło Warszawy. Październik 2008 Krzesimir Dębski, Busko-Zdrój, 26.11.2013 Odcisk dłoni w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Krzesimir Marcin[a] Dębski (ur. 26 października 1953 w Wałbrzychu) – polski kompozytor, m.in. muzyki współczesnej i muzyki filmowej, skrzypek jazzowy i dyrygent. Lider zespołu jazzowego String Connection.

Studiował kompozycję w poznańskiej Akademii Muzycznej u Andrzeja Koszewskiego oraz dyrygenturę u Witolda Krzemieńskiego. Mąż Anny Jurksztowicz, z którą ma syna Radzimira i córkę Marię[1]. Z pierwszego małżeństwa ma syna Tolisława i córkę Dobromiłę.

Spis treści

Pochodzenie | edytuj kod

Dziadek kompozytora, Leopold Dębski herbu Radwan, urodzony w Kołomyi, pochodził z drobnej szlachty. Jego rodzina doświadczyła represji po powstaniu styczniowym. Podczas I wojny światowej w szpitalu we Włodzimierzu Poleskim, gdzie miał swój przydział jako lekarz, poznał Ukrainkę Anisję Czemierkin, z pochodzenia Kozaczkę. Po I wojnie małżeństwo Dębskich zamieszkało we Lwowie, gdzie na świat przyszło dwóch synów: Jerzy i Włodzimierz Sławosz. W latach 30. XX w. przeprowadzili się do Kisielina w województwie wołyńskim. Leopold pracował jako lekarz, często leczył biednych za darmo[2].

Rodzice Krzesimira, Aniela Sławińska i Włodzimierz Sławosz Dębski zaręczyli się[2] w trakcie obrony kościoła w Kisielinie przed atakiem nacjonalistów ukraińskich z UPA. Rodzina przeżyła i kilka dni ukrywała się u zaprzyjaźnionych Ukraińców. Dziadkowie Krzesimira, którzy powrócili do Kisielina, zostali porwani przez bojówkę UPA i zamordowani. W latach 80. i 90. ojciec Krzesimira Dębskiego prowadził prywatne śledztwo dotyczące okoliczności śmierci swoich rodziców, którego wyniki były zaskakujące[2]. Krzesimir Dębski ustalił tożsamość zabójcy dziadków i osobiście go poznał. Sprawca nie został jednak pociągnięty do odpowiedzialności ze względu na śmierć[3].

Ojciec Krzesimira, Włodzimierz Dębski był muzykiem pianistą. Ze wspomnień syna wynika, że był wzywany przez oficera niemieckiego do jego domu, by grać z nim na 4 ręce wyciągi z Symfonii Beethovena[4]. Włodzimierz pomimo odniesionych obrażeń zgłosił się do 27 Wołyńskiej Dywizji AK i przeszedł cały szlak bojowy tej dywizji. Do 27 Dywizji trafiła też Aniela. Spotkali się jednak dopiero po wojnie w Zamościu. Wzięli ślub i wyjechali w okolice Wałbrzycha[5].

Przebieg kariery zawodowej | edytuj kod

Krzesimir Dębski w czasie nauki w szkole średniej grywał w zespołach amatorskich The Hazards oraz Maszyna Rytmu. Z tym ostatnim zadebiutował w 1973 na Festiwalu Młodzieżowej Muzyki Współczesnej w Kaliszu. W 1975 na festiwalu „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu zadebiutował jako muzyk (skrzypek) jazzowy w grupie muzycznej Warsztat (z liderem i pianistą Bogdanem Jarmołowiczem, perkusistą Krzysztofem Przybyłowiczem, trębaczem Waldemarem Świergielem oraz kontrabasistą i gitarzystą basowym Zbigniewem Wromblem). Z zespołu tego odszedł w 1979, po czym nawiązał współpracę z poznańskim kabaretem Tey, zespołem jazzowym Kazimierza Jonkisza, a także orkiestrami – Zbigniewa Górnego i Orkiestrą Ósmego Dnia.

Jako lider jazzowego zespołu String Connection koncertował od 1980 w 25 krajach: niemal całej Europie, a także w USA i Kanadzie. Występował z nim także na festiwalach jazzowych: Baden-Baden, Paryżu, Hadze, Helsinkach, Berlinie, Montrealu, Reno, Norymberdze, Bilbao, Budapeszcie i Jazz Jamboree w Warszawie. Równocześnie Dębski działał też jako solista. Wraz ze swoim zespołem String Connection został laureatem I nagrody Światowego Konkursu Jazzowego w Hoeilaart w Belgii (1983)[6] oraz Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego (1985). W latach osiemdziesiątych wielokrotnie zdobywał tytuł „Najlepszego Skrzypka, Kompozytora, Aranżera Roku” w ankietach magazynu „Jazz Forum”. W roku 1985 znalazł się na liście dziesięciu najlepszych skrzypków jazzowych amerykańskiego pisma Down Beat. Zdobył również wiele nagród w konkursach radiowych i płytowych. Uczestniczył w festiwalach w Reno (USA), Paryżu, Norymberdze, Helsinkach, Hadze, Montrealu, Kongsbergu, Baden-Baden. Nagrał kilkanaście płyt ze swoimi kompozycjami dla wielu wytwórni płytowych. Ponadto współpracował z wieloma muzykami światowej sławy, m.in. z Tonym Lakatosem i Charlesem Tolliverem. Prowadził też zespół Di Rock Cimbalisten.

Od 1988 pracuje jako kompozytor i aranżer. Jego twórczość jest połączeniem wpływów, tendencji i postaw występujących w szeroko pojętej muzyce współczesnej. W ostatnich latach skomponował ponad pięćdziesiąt utworów symfonicznych i kameralnych m.in. operę, 4 oratoria, utwory religijne, 11 koncertów instrumentalnych. Jest laureatem wielu konkursów kompozytorskich, m.in. konkursu z okazji 25-lecia Festiwalu „Poznańska Wiosna Muzyczna”, nagrody Kanadyjskiej Akademii Filmowej „Genie Award ’88”, nagrody premiera za Twórczość dla Dzieci.

Nagrywał też dla radia: Warszawa, Opole, Szczecin, Malmö, San Francisco, Oslo, Baden-Baden.

Piosenki napisane przez Krzesimira Dębskiego wykonują tacy artyści jak: Krzysztof Antkowiak, Artur Gadowski, Edyta Górniak, Anna Jurksztowicz, Kayah, Beata Kozidrak, Grażyna Łobaszewska, Ryszard Rynkowski, Stanisław Sojka, Zdzisława Sośnicka, Mieczysław Szcześniak, Natasza Urbańska, Borys Szyc. Współpracował z autorem tekstów piosenek Jackiem Cyganem.

Krzesimir Dębski był również wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Wykładał na letnich kursach muzycznych, m.in.: w Ankarze, Darmstadt, San Diego. Tworzy również muzykę filmową, teatralną i eksperymentalną. Skomponował przeszło 40 utworów symfonicznych i kameralnych, muzykę do ponad 50 filmów fabularnych i telewizyjnych, do 35 sztuk teatralnych oraz utwory dla dzieci. Jest autorem ponad 100 piosenek. Podjął również działalność dyrygencką przygotowując nagrania m.in. dla Sony Classical Records. Prowadził koncerty z udziałem takich międzynarodowych gwiazd, jak: Jose Carreras, Ewa Małas-Godlewska, Nigel Kennedy, Adam Makowicz, Canadian Brass, Vadim Riepin, Jean-Luc Ponty, Mark O’Connor, John Blake, Alberto Iglesias i Jose Cura. W USA film Andrzeja Maleszki – Maszyna Zmian z muzyką Krzesimira Dębskiego otrzymał nominację do Emmy Award ’98. W roku 2000 Dębski otrzymał nagrodę Fryderyk w kategorii „Kompozytor Roku” oraz nagrodę Międzynarodowej Akademii Filmowej – Philip Award za muzykę do filmu Ogniem i mieczem. W 2001 otrzymał nagrodę za muzykę do W pustyni i w puszczy na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pyros w Grecji.

W 2010 został uhonorowany Orderem Ecce Homo – polskim odznaczeniem kościelnym nadanym przez Kapitułę Orderu Ecce Homo za opisywanie życia muzyką, muzyczny retusz na obrazie kraju i świata, piękne kształtowanie codziennej rzeczywistości przez dobroć, ład i harmonię[7]. 14 października 2015 roku odebrał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8]. W 2017 otrzymał „medal Pro Patria” za „szczególnie zasługi dla tradycji niepodległościowej”[9].

Nagrody | edytuj kod

Indywidualne | edytuj kod

  • 1977 – II nagroda na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu
  • 1978 – nagroda specjalna na festiwalu Jazz nad Odrą
  • 1983-1988 – tytuły muzyka, kompozytora i aranżera roku w ankietach czasopisma „Jazz Forum”
  • 1985 – Nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki im. S. Wyspiańskiego
  • 1985 – I nagroda na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu za piosenkę Diamentowy kolczyk
  • 1986 – został uznany za jednego z dziesięciu najlepszych skrzypków jazzowych świata w ankiecie krytyków amerykańskiego pisma „Down Beat”
  • 1986 – I nagroda konkursu Poznańskiej Wiosny Muzycznej
  • 1986 – I nagroda konkursu kompozytorskiego za muzykę do Wielkoludów na Festiwalu Sztuk dla Dzieci w Wałbrzychu (spektakl teatralny)
  • 1987 – tytuł aranżera roku w ankiecie czytelników „Jazz Forum”
  • 1988 – II nagroda na KFPP w Opolu za utwór Będzie tak, jak jest
  • 1988 – wyróżnienie na KFPP w Opolu za piosenkę Zakazany owoc
  • 1988 – Genie Award Kanadyjskiej Akademii Filmowej
  • 1989 – nagroda prezesa Rady Ministrów za twórczość kompozytorską dla filmu, teatrów i widowisk TV
  • 1990 – tytuł muzyka lat 80. w ankiecie czytelników „Jazz Forum”
  • 1991 – II nagroda w koncercie Premier na KFPP w Opolu za piosenkę Muszelko, ratuj mnie
  • 1992 – nagroda za muzykę do filmu Ofelia na wakacjach na XII Festiwalu Polskich Filmów dla Dzieci i Młodzieży w Poznaniu
  • 1993 – I nagroda za muzykę do spektaklu Książę niezłomny w reżyserii Lecha Chojnackiego w wykonaniu Państwowego Teatru Animacji z Poznania na XVI OFTL w Opolu
  • 1994 – Grand Prix na KFPP w Opolu za utwór Mrok
  • 1997 – Poznańskie Koziołki za muzykę do serialu Tajemnica Sagali w konkursie krajowym na Festiwalu Filmów dla Dzieci
  • 2000 – Fryderyk'99 w kategorii „kompozytor roku” – nagroda za muzykę do filmu Ogniem i mieczem
  • 2000 – Philip Award za muzykę do filmu Ogniem i mieczem (TP SA Music and Film Festival, Warszawa)
  • 2001 – Srebrne Koziołki za muzykę do filmu W pustyni i w puszczy na XIX Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dla Dzieci „Ale kino!” w Poznaniu
  • 2001 – nagroda za muzykę do filmu W pustyni i w puszczy na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pyros (Grecja)
  • 2004 – Złota Kaczka nagroda w plebiscycie czytelników miesięcznika „Film”) za muzykę do filmu i serialu Stara baśń

Zespołowe | edytuj kod

  • 1976 – IV nagroda na grupy Warsztat na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu
  • 1977 – III nagroda na grupy Warsztat na festiwalu Jazz nad Odrą
  • 1978 – wyróżnienie dla Orkiestry Ósmego Dnia na festiwalu Jazz nad Odrą
  • 1983 – I nagroda Ogólnoświatowego Konkursu Jazzowego w Hoeillart w Belgii dla zespołu String Connection

Wybrane kompozycje | edytuj kod

Muzyka orkiestrowa | edytuj kod

  • Musica per archi (1985) – na orkiestrę smyczkową
  • Passacaglia – improvisazioni (1990) – na orkiestrę symfoniczną
  • Synchromie – Dance Fantasy (1990) – na orkiestrę symfoniczną
  • Three Forms (1990) – na orkiestrę symfoniczną
  • Moment Musical (1992) – na orkiestrę symfoniczną
  • Toccata (1993) – na orkiestrę symfoniczną
  • Sinfonietta (1993) – na orkiestrę symfoniczną
  • Preludium – Interludium – Postludium (1995) – na orkiestrę smyczkową
  • Zyklus (1996) – na orkiestrę symfoniczną
  • Tempi concertati (1996) – na orkiestrę smyczkową
  • Musica Dominicana (2001) – na orkiestrę dętą
  • Autuminty (2007) – na orkiestrę symfoniczną

Kompozycje na instrumenty solowe i orkiestrę | edytuj kod

  • Fantazja (1978) – na organy i orkiestrę symfoniczną
  • Impromptu (1990) – na skrzypce, wiolonczelę, fortepian i orkiestrę symfoniczną
  • Solo, duo, trio e orchestra (1990) – na skrzypce, wiolonczelę, fortepian i orkiestrę symfoniczną
  • Koncert skrzypcowy nr 1 (1990)
  • Koncert fortepianowy [Czeczeński] (1991)
  • Koncert waltorniowy (1995)
  • Concerto per flauto dolce nr 1 (1997) – na flet i orkiestrę smyczkową
  • Koncert klarnetowy (1998) – na klarnet i orkiestrę smyczkową
  • Koncert fletowy nr 2 (1998)
  • Koncert skrzypcowy nr 2 (1998)
  • Koncert podwójny (1999) – na skrzypce, altówkę i orkiestrę symfoniczną
  • Notturno (2000) – na skrzypce, altówkę i orkiestrę symfoniczną
  • Landscape (2000) – klarnet i orkiestrę symfoniczną
  • Quasi una fantasia (2000) – na skrzypce i orkiestrę smyczkową
  • W góry idziemy po życie (2001) – na róg alpejski i orkiestrę
  • Sounds from Serengeti (2002) – na skrzypce, obój i orkiestrę smyczkową
  • Koncert wiolonczelowy (2004)
  • Solemn Concerto (2005) – na trąbkę, organy i orkiestrę smyczkową
  • Q + O (2005) – na kwartet i orkiestrę symfoniczną

Kompozycje wokalno-instrumentalne | edytuj kod

  • Oratorium Pie Jesu Domine (1988) – na sopran, tenor, chór i orkiestrę symfoniczną
  • Missa puerorum (1988) – na chór chłopięcy, obój, klarnet, fagot, organy, perkusję i orkiestrę smyczkową
  • Missa brevis (1988) – na chór chłopięcy, obój, klarnet, fagot i organy
  • Psalmodia Paratum cor meum Deus (1989) – na chór mieszany a cappella
  • Laudate Dominum (1990) – na chór żeński, obój, klarnet, fagot i organy
  • Biografioły [do poezji Stanisława Barańczaka] (1993) – na 6 głosów męskich
  • Kantata o Świętym Zygmuncie (1995) – na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną
  • 7 Pieśni [do poezji Wisławy Szymborskiej] (1997) – na sopran, tenor, chór żeński i orkiestrę symfoniczną
  • Misterium (2000) – na sopran, 2 recytatorów, chór mieszany i orkiestrę
  • I Symfonia Nihil homine mirabilius (2002) – na mezzosopran, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną
  • II Symfonia Ver redit (2003) – na sopran, improwizatora, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną
  • Formy (2006) – na głosy, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną
  • Psalm nr 1 [do poezji Czesława Miłosza] (2007) – na chór i orkiestrę symfoniczną
  • Cykl Lux Aeterna (2007) – trzy pieśni na chór mieszany a cappella
  • Cosmopolis na chór i orkiestrę (2008)
  • Rhythmi Urbani na chór i orkiestrę (2010), dzieło napisane na zamówienie miasta Szczecinek z okazji 700-lecia;

Muzyka teatralna i baletowa | edytuj kod

  • 1986 – Wielkoludy
  • 1987 – Bunt komputerów
  • 1988 – Igraszki kobiet
  • 1988 – Balladyna
  • 1991 – Historia o ptaku Cis
  • 1991 – Mama-Nic
  • 1992 – Burza w teatrze Gogo
  • 1993 – Ptaki, czyli kosmiczne jajo
  • 1993 – Ramdam gadające lustro
  • 1993 – Płatonow
  • 1996 – Gapcio
  • 1996 – Płatonow – Akt pominięty
  • 1996 – Gimpel Głupek
  • 1996 – Pastorałka
  • 1997 – O krasnoludkach i o sierotce Marysi
  • 1997, 1999 – Rycerz niezłomny
  • 1997 – Ewa Hitler pali camele
  • 1997, 2003 – Śleboda, czyli powaby życia
  • 1998 – Kosmos
  • 1998, 2001 – Pan Plamka i jego kot
  • 1998 – Mruczanki Kubusia Puchatka
  • 1998, 2003 – Sen nocy letniej
  • 1998 – Ubu Król
  • 1998 – Iwona, księżniczka Burgunda
  • 1998 – Wspólny pokój
  • 1998 – Kłopoty Kacperka
  • 1999 – Słowicza wyspa
  • 1999 – Medyk mimo chęci
  • 1999 – Kubuś Puchatek
  • 1999 – Kurs mistrzowski
  • 1999 – Igraszki z diabłem
  • 1999 – Jasiek
  • 1999, 2004 – Ślub
  • 1999 – Towarzysz podróży
  • 1999 – Żelazna konstrukcja
  • 1999 – Operetka
  • 2000 – Księżniczka na ziarnku grochu
  • 2000 – Makbet
  • 2000 – Panienka z Tacny
  • 2000 – Super Mozart
  • 2000 – Król Edyp
  • 2000 – La dolce vita
  • 2000 – Dzikie łabędzie
  • 2001 – Play Strindberg
  • 2001 – Detektyw, pies Bobi i lustro
  • 2001 – Ferdydurke
  • 2002 – Oni
  • 2003 – Przerżnąć sprawę
  • 2003 – Hulajgęba
  • 2003 – Rudolf Valentino
  • 2004 – Trans-Atlantyk
  • 2005 – Mimo wszystko
  • 2005 – Parady
  • 2006 – Wujaszek Wania
  • 2007 – Hamlet
  • 2008 – Zdarzyło się w Jeruzalem
  • 2008 – Pornografia
  • 2008 – Proces
  • 2008 – Dzieje Grzechu

Teatr Telewizji | edytuj kod

  • 1993 – Gyubal Wahazar
  • 1994 – Tośka
  • 1995 – Łowca jasnowidzów
  • 1995 – Ramdam
  • 1996 – U progów jesieni
  • 1997 – Mistrz
  • 1997 – Piękno
  • 1998 – Dama od Maxima
  • 1998 – Drzewo
  • 1998 – Płatonow – Akt pominięty
  • 1998 – Yes, panie McLuhan

Filmografia | edytuj kod

Kompozytor | edytuj kod

Filmy pełnometrażowe | edytuj kod

Seriale | edytuj kod

Filmy krótkometrażowe | edytuj kod

  • 1983 – Urodził się motyl
  • 1984 – Stomp
  • 1986 – XYZ
  • 1988 – Sposób na Piotrusia
  • 1993 – Jakub
  • 1994 – Przestrzeń Krzesimira...
  • 1997 – Polowanie

Filmy animowane | edytuj kod

Dyrygent | edytuj kod

Filmy pełnometrażowe | edytuj kod

  • 1985 – Medium
  • 1986 – Cudowne dziecko
  • 1987 – Kingsajz
  • 1989 – Deja vu
  • 1990 – Janka
  • 1991 – 30 Door Key
  • 1991 – Dziecko szczęścia
  • 1991 – Papierowe małżeństwo
  • 1992 – Szwadron
  • 1992 – Białe małżeństwo
  • 1992 – Le violeur impuni (Sprawa kobiet)
  • 1993 – Człowiek z...
  • 1993 – Goodbye Rockefeller
  • 1994 – Oczy niebieskie
  • 1995 – Awantura o Basię
  • 1995 – Kidnapped
  • 1995 – Całkowite zaćmienie (Total Eclipse)
  • 1995 – The Choir
  • 1996 – Autoportret z kochanką
  • 1996 – Bliss
  • 1996 – Matka swojej matki
  • 1996 – True Blue (Zbuntowana załoga)
  • 1997 – Ciemna strona Wenus
  • 1997 – Prostytutki
  • 1999 – Gwiazdka w Złotopolicach
  • 1999 – Ogniem i mieczem
  • 2000 – Król sokołów
  • 2001 – Pieniądze to nie wszystko
  • 2001 – Stacja
  • 2001 – Tam i z powrotem
  • 2001 – W pustyni i w puszczy
  • 2002 – Bez litości
  • 2003 – Polisz kicz projekt
  • 2003 – Stara baśń
  • 2007 – Ranczo Wilkowyje

Seriale | edytuj kod

  • 1990 – Janka
  • 1992 – Żegnaj Rockefeller
  • 1993 – Wow
  • 1996 – Awantura o Basię
  • 1996 – Maszyna zmian. Nowe przygody
  • 1997-2008 – Złotopolscy
  • 2000 – Ogniem i mieczem
  • 2002 – Sfora
  • 2003-2006 – Magiczne drzewo
  • 2004 – Stara baśń
  • 2006-2008 – Ranczo
  • 2006 – Szatan z VII klasy

Piosenki | edytuj kod

  • Będzie tak, jak jest
  • Czas nas uczy pogody
  • Diamentowy kolczyk
  • Dumka na dwa serca (piosenka promująca film Ogniem i mieczem)
  • Mały biznes (piosenka z filmu Mów mi Rockefeller)
  • Matki, żony i kochanki (piosenka z serialu)
  • Mrok
  • Muszelko, ratuj mnie
  • Na dobre i na złe (piosenka z serialu)
  • Nie od razu raj (piosenka z serialu Sfora)
  • Przyjaciel wie...
  • Rzeka marzeń (piosenka promująca film W pustyni i w puszczy)
  • Stan pogody
  • Szuflandia (piosenka z filmu Kingsajz)
  • Video-dotyk
  • Za mały
  • Zakazany owoc
  • Zmysły precz (piosenka z filmu Kingsajz)
  • Życie jest nowelą (piosenka z serialu Klan)

Przed kamerą | edytuj kod

  • 1991 – V.I.P. jako kompozytor w studiu nagrań
  • 1997 – Ciemna strona Wenus jako Znany dyrygent na uroczystości w pałacu
  • 1997 – Linia opóźniająca w cyklu filmowym Opowieści weekendowe jako kierownik muzyczny programu
  • 2002 – Bez litości jako Skrzypek
  • 2002 – Rób swoje, ryzyko jest twoje jako Krzysztof Kaldorf, reżyser filmu Przodem do tyłu
  • 2002 – Sfora jako Skrzypek

Filmy dokumentalne | edytuj kod

jako on sam

  • 1985 – World music
  • 1986 – Od raga do rocka z Joe Berendtem
  • 1994 – Przestrzeń Krzesimira...
  • 1999 – Było sobie miasteczko...

Życie osobiste | edytuj kod

Dwukrotnie żonaty, obecnie z Anną Jurksztowicz. Dzieci: Tolisław, Dobromiła, Maria i Radzimir (który również jest kompozytorem).

Uwagi | edytuj kod

  1. a b Na stronie internetowej ZAiKS (online.zaiks.org.pl) w wyszukiwarce utworów K. Dębskiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Jurksztowicz i Dębski: o tym romansie było głośno! (pol.). teleshow.wp.pl. [dostęp 19 marca 2014].
  2. a b c Katarzyna Skrzydłowska-Kalukin: „To cud, że jestem na świecie” (pol.). [dostęp 19 czerwca 2016].
  3. Krzesimir Dębski: spojrzałem w oczy mordercy moich dziadków. onet.pl, 13 listopada 2016. [dostęp 2016-11-14].
  4. Prawdę mówiąc Krzesimir Dębski (pol.). TVP, 05.03.2017. s. 9'50". [dostęp 2019-01-14].
  5. Tomasz Potkaj: Tamtego lata w Kisielinie (pol.). [dostęp 11 marca 2009].
  6. Jazz Hoeilaart 2010 – Send in your Application! | Listen and Stream Free Music, Albums, New Releases, Photos, Videos, www.myspace.com [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-18] .
  7. Damy i Kawalerowie Orderu „Ecce Homo” w 2010
  8. Edyta Górniak, Artur Rojek i Krzesimir Dębski wyróżnieni Medalami Zasłużony Kulturze – Gloria Artis (pol.). W: Onet.pl [on-line]. www.muzyka.onet.pl, 2015-10-14. [dostęp 2015-10-14].
  9. Krzesimir Dębski został odznaczony medalem „Pro Patria”. dzieje.pl, 2017-07-10. [dostęp 2017-07-11].
  10. filmpolski.pl: O ZABAWKACH DLA DZIECI

Bibliografia | edytuj kod

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ​ISBN 83-86848-05-7​, tu hasło Dębski Krzesimir, s. 40, 41.
  • Grzegorz Tusiewicz: Dębski Krzesimir. W: Elżbieta Dziębowska: Encyklopedia muzyczna PWM. T. cd suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2001, s. 80. ISBN 978-83-224-0722-6. OCLC 644404619. (pol.)Sprawdź autora:1.Sprawdź autora rozdziału:1.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Krzesimir Dębski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy